یکشنبه, 02 فروردين 773 ساعت 00:00

عاشورا و امام حسين عليه السّلام در كلام معصومين

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

 

پيامبراكرم(صلي الله عليه و آله و سلم):
اي مردم ، اين حسين بن علي است ، او را بشناسيد؛ قسم به آن كه جانم در دست اوست ، او در بهشت است، دوستدانش در بهشت‌اند و دوستداران دوستدارانش نيز در بهشت‌اند».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 12

 


رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم):
رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود:« شهادت حسين (عليه السلام) حرارتي در دلهاي مؤمنان افروخته كه تا ابد خاموشي ناپذير است».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 14
امام صادق (عليه السلام):
« اي ابوعمار ، درباره حسين بن علي (عليه السلام) شعري برايم بسراي » . ابوعمار گويد : شعري سرودم و امام گريست ؛ به خدا سوگند پي در پي شعر مي‌سرودم و آن حضرت مي‌گريست ، تا اينكه صداي گريه از اهل خانه نيز به گوش رسيد . سپس به من فرمود : « اي ابوعمار ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و پنجاه نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و سي نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ،كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و بيست نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و ده نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و يك نفر را بگرياند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسي كه شعري براي حسين (عليه السلام) بسرايد و [ خود ] بگريد پاداش بهشت خواهد داشت و كسي كه شعري دربارة حسين (عليه السلام) بسرايد و خود را به گريه درآورد پاداش بهشت خواهد داشت » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 16
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « فاطمه دختر محمد (عليه السلام) نزد زائران قبر فرزندش حسين (عليه السلام) حضور مي‌يابد و براي گناهانشان طلب آمرزش مي‌كند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 17
امام صادق (عليه السلام):
خدا لعنت كند كشندة حسين (عليه السلام) را ، چه قدر ياد [ شهادت ] حسين (عليه السلام) زندگي را ناگوار مي‌سازد ! من هيچ گاه آب سردي ننوشيدم ، مگر اينكه حسين (عليه السلام) را ياد كردم ؛ و هيچ بنده اي نيست كه آب بنوشد و حسين (عليه السلام) را ياد كند و كشنده اش را لعنت فرستد ، مگر اينكه خداوند صد هزار حسنه برايش مي‌نويسد ، صد هزار گناه او را پاك مي‌سازد ، صد هزار درجه او را بالا مي‌برد ، گويي صد هزار بنده را آزاد كرده است و خداوند در روز قيامت او گشاده رو محشور مي‌كند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 18و 19
امام باقر (عليه السلام):
« اگر مردم مي‌دانستند كه زيارت قبر حسين (عليه السلام) چه فضيلتي دارد ، از شوق جان مي‌دادند و از حسرت ، پيكرشان پاره پاره مي‌شد » . گفتم : آن چه [ فضيلتي ] است ؟ فرمود : « كسي كه از روي شوق به زيارت او آيد ، خداوند هزار حج مقبول ، هزار عمره نيكو ، پاداش هزار شهيد از شهداي بدر ، پاداش هزار روزه دار ، ثواب هزار صدقة پذيرفته شده و هزار بنده آزاد كردن با نيت خالص براي خدا را برايش مي‌نويسد و در آن سال از هر آفت و بلايي كه كمترين آن شيطان است محفوظ مي‌دارد و فرشته اي گرانمايه بر او گماشته مي‌شود كه او را از روبرو ، پشت سر ، سمت راست ، سمت چپ ، بالاي سر و پائين پا نگاه مي‌دارد . اگر در آن سال بميرد ، فرشتگان رحمت نزد او حضور مي‌يابند و در مراسم غسل و كفن او شركت مي‌كنند و برايش طلب آمرزش مي‌نمايند و با استغفار بر او وي را تا قبرش مشايعت مي‌كنند . [ بعد از اينكه او را در قبر نهادند ] قبر به اندازه ديدش برايش گسترده مي‌شود ، خداوند او را از فشار قبر و ترس ‍‍‍‍‍‍‍] دو فرشته ] منكر و نكير ايمن مي‌دارد و دري به سوي بهشت برايش گشوده مي‌شود . [ در محشر نيز ] نامه اعمالش را به دست راستش مي‌دهند و روز قيامت به او نوري مي‌بخشند كه ما بين شرق و غرب را روشن مي‌سازد ، و ندا كننده اي ندا در مي‌دهد ، اين پاداش كسي است كه حسين (عليه السلام) را از روي شوق زيارت كرده است . پس از قيامت كسي باقي نمي‌ماند مگر اينكه آرزو كند كه [ كاش ] از زائران حسين (عليه السلام) مي‌بود » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 20 و 21
امام حسين (عليه السلام) :
از امام حسين (عليه السلام) روايت شده است كه فرمود : « اين سخن پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) نزد من راست آمد كه فرمود : « برترين كارها پس از نماز شاد كردن دل مؤمن است ، كه در آن گناهي نباشد » . زيرا كه من غلامي را ديدم كه به سگي غذا مي‌داد ؛ از او علت را پرسيدم ، گفت : اي فرزند رسول خدا ، من غمگينم و از شاد كردن آن شادي مي‌طلبم ، زيرا كه اربابي يهودي دارم كه تصميم به جدايي از او دارم . حسين (عليه السلام) نزد ارباب او آمد و دويست دينار بهاي غلام را به يهودي داد . يهودي گفت : به مناسبت قدم رنجة شما غلام را به شما و اين بوستان را به او بخشيدم و اين پول را هم به شما باز گرداندم . [ امام حسين (عليه السلام) ] فرمود : من هم اين پول را به تو بخشيدم . [ يهودي ] گفت : آن را پذيرفتم و به غلام بخشيدم . حسين (عليه السلام) فرمود : من غلام را آزاد ساختم و همه آنها را به او بخشيدم . زن يهودي گفت : من اسلام آوردم و مهرم را به همسرم بخشيدم . يهودي گفت : من هم مسلمان گشتم و اين خانه را به همسرم بخشيدم » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 26
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « روزي رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) در خانه فاطمه (س) بود و حسين (عليه السلام) را در آغوش داشت ، كه آن حضرت گريست و به سجده رفت ، سپس فرمود : اي فاطمه ، اي دخت محمد ! بزرگ والامقام [ جبرئيل امين ] هم اكنون در سراي تو در نيكوترين سيما و آراسته ترين هيئت بر من آشكار شد و مرا گفت : اي محمد ! آيا حسين را دوست داري ؟ گفتم : پروردگارا او نور ديده و گل خوشبوي و ميوه دل و پوست ميان چشمان من است . پس از آن در حالي كه دست بر سر حسين (عليه السلام) نهاده بود گفت : اي محمد ! مبارك باد آن فرزندي كه برخوردار از بركات و صلوات و رحمت و [ مقام ] رضوان من است ، و لعنت و خشم عذاب و خواري و نقمتم شامل كسي است كه او را بكشد و به دشمني و پيكار با او بپردازد . آگاه باش كه او سرور شهيدان اولين و آخرين در دنيا و آخرت است . او آقاي جوانان اهل بهشت از ميان همه مردم است ... » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 29
امام باقر (عليه السلام):
امام باقر (عليه السلام) فرمود : « هنگامي كه آن مصائب ناگوار بر حسين (عليه السلام) وارد آمد ، بر پيكر وي سيصد و بيست و اندي ضربة نيزه و شمشير و تير يافت شد و روايت شده است كه همگي اين جراحتها از مقابل آن حضرت بوده است ، زيرا كه حسين (عليه السلام) هيچ گاه [ به دشمن ] پشت نمي‌كرد » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 31
پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم):
حسين از من است و من از حسينم . خداوند دوست مي‌دارد هر كه حسين را دوست بدارد .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 32 و 33
امام باقر (عليه السلام):
امام باقر (عليه السلام) فرمود : « پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) در خانه ام سلمه بود، به او فرمود : كسي نزد من نيايد . حسين (عليه السلام) كه در آن هنگام كودك بود فرا رسيد و ام سلمه نتوانست او را باز دارد ، تا اينكه نزد پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) آمد . در پي او نيز ام سلمه وارد شد . مشاهده كرد كه حسين (عليه السلام) بر سينه پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) نشسته است و آن حضرت چيزي در دست دارد و آن را مي‌بوسد . پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود : اي ام سلمه ، اين جبرئيل مرا آگاه مي‌سازد كه اين [ پسرم ] كشته مي‌شود و اين خاكي است كه بر آن كشته مي‌گردد ، آن را نزد خود نگاه دار ، هر گاه كه به خون تبديل شد براستي حبيبم [حسين (عليه السلام) ] كشته شده است . ام سلمه گفت : اي رسول خدا ، از خدا بخواه كه آن را از او دور سازد . فرمود : چنين كردم ، اما خداي صاحب عزت و جلال به من وحي كرد كه او مرتبه اي دارد كه هيچ يك از آفريدگان به آن دست نمي‌يازد و نيز شيعياني دارد كه درخواست شفاعت مي‌كنند و خداوند هم شفاعتشان را مي‌پذيرند . [همچنين ] مهدي (عليه السلام) از فرزندان اوست . پس خوشا به حال كسي كه از دوستان و شيعيان حسين (عليه السلام) باشد ؛ آنان ، به خدا سوگند ، در روز قيامت سعادتمند خواهند بود » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 37 و 38
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « چون حسين (عليه السلام) زاده شد ، خداي صاحب عزت و جلال جبرئيل را فرمان داد تا با هزار فرشته فرود آيد و رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) را از جانب خداي تعالي و جبرئيل تبريك گويند . جبرئيل در هنگام فرود آمدن از يكي از جزائر دريا گذشت كه در آن فرشته اي بود به نام فطرس از حاملان [ عرش ] ؛ خداوند عزيز و شكوهمند او را در پي كاري برانگيخته بود و او در آن تأخير ورزيد [ و خداوند به كيفر آن ] بالش را شكست و او را در آن جزيره افكند . او تا هنگام ولادت حسين (عليه السلام) هفتصد سال خدا را عبادت كرده بود . [ فطرس ] ملك به جبرئيل گفت : كجا مي‌روي ؟ گفت : خداي عزوجل به محمد (صلي الله عليه و آله و سلم) نعمتي بخشيده و من برانگيخته شدم تا به او از جانب خدا و خودم تبريك گويم . [ فطرس ] گفت : مرا هم با خود بردار شايد محمد (صلي الله عليه و آله و سلم) برايم دعا كند . [ جبرئيل ] او را با خود برداشت . چون جبرئيل به خدمت پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) رسيد و به آن حضرت از جانب خداي عزوجل و خود تبريك گفت ، حال فطرس را هم بيان كرد . پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود : به او بگو : خود را به اين نوزاد بساي و به جايگاه [ و مقام ] خويش بازگرد . فطرس خود را به حسين (عليه السلام) ساييد [ و بال و پرش ترميم يافت ] و پرواز كرد . سپس گفت : اي رسول خدا ، آگاه باش كه امتت او را خواهند كشت و من به جبران [ اين احسان ] هيچ زائري نيست كه او را زيارت كند ، مگر اينكه زيارتش را به وي برسانم ، هيچ مسلماني بر او سلام نمي‌كند مگر اينكه سلامش را به وي ابلاغ كنم و هيچ درود فرستنده اي نيست كه بر او درود فرستد مگر اينكه درودش را به وي برسانم . با گفتن اين سخنان ، فطرس پرواز كرد [ و از ديده ها پنهان شد ] » . ابن عباس گويد : « اين فرشته در بهشت به رهين احسان حسين بن علي (عليه السلام) شناخته مي‌شود » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 42 و43 و 44
امام حسين (عليه السلام):
امام حسين (عليه السلام) فرمود : « من به نزد رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) رفتم ، در حالي كه ابي بن كعب در خدمت ايشان بود . پيامبر خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود : « آفرين بر تو اي ابا عبدالله ! اي زيور آسمانها و زمينها ! ابي به آن حضرت عرض كرد : چگونه كسي جز شما مي‌تواند زيور آسمانها و زمينها باشد ؟ ! فرمود : اي ابي ، سوگند به آن كه مرا بحق به پيامبري برانگيخت ، حسين بن علي (عليه السلام) در آسمان عظمت فزونتري دارد تا در زمين ، و در سمت راست عرش خداي عزيز و شكوهمند نوشته شده است . [ حسين ] چراغ هدايت و كشتي نجات است ، پيشواي نيكي و بركت و شكوه و فخر و علم و تقواست ... ».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 45 و 46
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود:«علي (عليه السلام) به حسين (عليه السلام) فرمود : اي ابا عبدالله (عليه السلام)، تو از پيش اسوه مردم بوده اي . [ حسين (عليه السلام) ] عرض كرد: فدايت شوم، حال من چگونه است ؟ فرمود : تو دانشي داري كه ايشان بدان نادان‌اند و زود است كه دانشمند از دانش خود بهره جويد. اي فرزندم، گوش فرادار و بينا باش، قبل از آنكه [ واقعه اي ] تو را در يابد . قسم به آن كه جانم در دست اوست، بني اميه خون تو را مي‌ريزند ، اما نمي‌توانند تو را از آئينت برگردانند و از ياد پروردگارت غافل سازند . حسين (عليه السلام) فرمود : قسم به آن كه جانم در دست اوست كافي است . من بدانچه خدا فرود آورده است اقرار كردم و سخن پيامبر خدا را تصديق مي‌كنم و سخن پدرم را دروغ نمي‌شمارم ».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 48 و 49
امام صادق(عليه السلام):
همه ساله به زيارت حسين (عليه السلام) بشتابيد ، زيرا هر كس شناساي حق [ امامت ]‌ او باشد و او را انكار نورزد و به زيارت او نائل شود ، پاداشي جز بهشت نخواهد داشت و از روزي گسترده اي برخوردار خواهد شد و خداوند گشايشي سريع در كار او ايجاد خواهد كرد . هر آينه خداوند بر قبر حسين بن علي (عليه السلام) چهار هزار فرشته گماشته است كه همگي بر او گريان اند و زائر او را تا [ رسيدن به ] خانواده اش مشايعت مي‌كنند ، اگر بيمار شد به عيادت او مي‌روند و اگر درگذشت در تشييع جنازة او حضور مي‌يابند و برايش طلب آمرزش و رحمت مي‌كنند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه52 و 53
امام رضا (عليه السلام):
امام رضا (عليه السلام) فرمود:« روز [ شهادت امام ] حسين (عليه السلام) پلك چشمان ما را مجروح و اشكهاي ما را جاري ساخت ، عزيز ما را در سرزمين پريشاني و بلاخوار كرد و تا روز پايان [ يعني قيامت ] پريشاني و بلا را در ما به يادگار گذاشت . پس گريه كنندگان بايد بر همانند حسين (عليه السلام) بگريند، كه گريه بر او گناهان بزرگ را فرو مي‌ريزد». سپس فرمود:« پدرم با فرا رسيدن ماه محرم خندان ديده نمي‌شد و اندوه و آشفتگي بر او چيره مي‌گشت، تا اينكه ده روز از آن بگذرد ، روز دهم [ روز عاشورا ] روز مصيبت و اندوه و گريه او بود و مي‌فرمود : در اين روز است كه حسين - كه درود خدا بر او باد - كشته شد ».
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 60
امام رضا (عليه السلام):
امام رضا (عليه السلام) در ضمن حديث به ربان بن شبيب فرمود : « اي پسر شبيب !‌ اگر براي چيزي گريان شدي ، بر حسين بن علي بن ابي طالب (عليه السلام) اشك ببار ، زيرا او را مانند گوسفند [ از پشت ] سر از پيكرش جدا ساختند و هجده مرد از خانواده او ، كه در زمين بي مانند بودند ، همراه او كشته شدند و براستي كه آسمانهاي هفتگانه و زيمنها در قتل او گريستند . چهار هزار فرشته براي ياري او بر زمين فرود آمدند ، اما اجازه نيافتند . و ايشان آشفته و غبار آلود تا قيام قائم (عليه السلام) نزد قبر او هستند [ و پس از ظهور ] از ياران او هستند و شعارشان خوانخواهي حسين (عليه السلام) است » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 61و 62
امام صادق (عليه السلام):
فرمود : « مصيبت روز كشته شدن حسين (عليه السلام) بس بزرگتر از مصيبت ديگر ايام [ سوگواري ] است ، و اين از آن لحاظ است كه خاندان كسا ، كه گراميترين مردم نزد خدايند ، پنج نفر بودند ؛ چون پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) از جمع آنان درگذشت ، امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين (عليه السلام) باقي ماندند و مايه تسلي و آرامش مردم بودند . با درگذشت [ شهادت ] فاطمه (س) امير المؤمنين و حسن و حسين (عليه السلام) تسلي بخش مردم به شمار مي‌آمدند . با درگذشت امير المؤمنين (عليه السلام) حسن و حسين (عليه السلام) ملجأ و مايه آرامش مردم بودند و چون حسن (عليه السلام) درگذشت مردم به حسين (عليه السلام) آرامش مي‌جستند . اما با كشته شدن حسين (عليه السلام) ديگر از اصحاب كسا ، كسي باقي نماند كه بدو تسلي جويند و رفتن او برابر با رفتن همه آنان بود ، همان گونه كه باقي ماندن او برابر با باقي ماندن تمامي آنان به شمار مي‌آمد . از اين رو مصيبت روز [ شهادت ] او از ديگر ايام مصائب [ شهادت خاندان پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) ] بزرگتر است » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 64 و 65
امام سجاد (عليه السلام):
امام سجاد (عليه السلام) فرمود : « سخت ترين روزي كه بر رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) گذشت ، روز [ غزوه ] احد بود كه در آن عمويش حمزه بن عبدالمطلب - كه شير خدا و شير پيامبرش بود - كشته شد ، و پس از آن ، روز [ جنگ ] موته بود كه در آن پسر عمويش جعفر بن ابي طالب كشته شد . سپس فرمود : اما هيچ روزي همانند روز حسين (عليه السلام) نيست ، كه سي هزار مرد [ جنگاور ] بر او روي آوردند و مي‌پنداشتند كه از اين امت هستند و همگي آنان با ريختن خون او به خداي عزوجل تقرب مي‌جستند ، در حالي كه او خدا را به ياد آنان مي‌آورد ، اما آنان پند پذير نبودند تا اينكه او را به ظلم و ستم و دشمني كشتند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 68 و 69
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) از آباء گرامي خود از امام حسين (عليه السلام) نقل مي‌كند كه فرمود : « من كشته گريه ام . هيچ مؤمني مرا ياد نمي‌كند ، مگر اينكه گريان مي‌شود » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 70
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « هر گونه گريه و بي تابي براي بنده در هر جا كه بي تابي كند مكروه و ناپسند است ، مگر گريه بر حسين بن علي (عليه السلام) كه پاداش و ثواب دارد » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 71
امام باقر (عليه السلام) :
امام باقر (عليه السلام) فرمود : « چون حسين (عليه السلام) بر رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) وارد شد ، او را به سوي خود مي‌كشيد [ و به بازي مي‌گرفت ] و به امير المؤمنين مي‌فرمود كه او را بگيرد و سپس [ پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) ] بر او مي‌افتاد و او را مي‌بوسيد و مي‌گريست . [ امام حسين (عليه السلام) ] مي‌گفت : پدر جان ! چرا مي‌گريي ؟ مي‌فرمود : پسرم ! جاي شمشيرها را كه بر پيكر تو وارد مي‌شوند مي‌بوسم و مي‌گريم. فرمود: پدرجان! مگر من كشته مي‌شوم؟ فرمود: آري به خدا ، پدر و برادرت و تو [ كشته مي‌شويد ] . [ امام حسين (عليه السلام) ] فرمود : پدر جان ! آيا قتلگاههاي ما پراكنده خواهد بود ؟ فرمود : آري پسرم . [ امام حسين (عليه السلام) عرض كرد ] : چه كسي از امتت ما را زيارت مي‌كند ؟ فرمود : مرا و پدر و برادرت و تو را جز صديقان از امتم زيارت نمي‌كنند » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 71
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : « چون قصد زيارت حسين (عليه السلام) را كردي ، در حالي كه پريشان ، غمناك ، مصيبت ديده ، ژوليده ، غم آلود ، گرسنه و تشنه اي او را زيارت كن ، زيرا حسين (عليه السلام) در حالي كشته شد كه غمگين ، مصيبت ديده ، ژوليده ، غم آلود ، گرسنه و تشنه بود . از او حوائجت را بخواه و بازگرد . و آن [ كربلا ] را وطن خود قرار مده » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 74
امام صادق (عليه السلام):
مردي از اهل طوس به امام صادق (عليه السلام)گفت : اي فرزند رسول خدا ، كسيكه قبر ابا عبدالله الحسين (عليه السلام) را زيارت كند و بداند كه او امامي است كه از جانب خداي عزوجل پيرويش بر بندگان واجب است ، چه [ پاداشي ] خواهد داشت ؟ امام صادق (عليه السلام)فرمود : خداوند گناهان گذشته و آينده اش را مي‌آمرزد و شفاعتش را درباره هفتاد هزار گنهكار مي‌پذيرد ، و نزد قبر او [ ابا عبدالله الحسين (عليه السلام) ] هر حاجتي كه از خداي عزوجل بخواهد ، خداوند حاجتش را برآورد - تا پايان حديث » .
منبع : كتاب چهل حديث صفحه 85 و 86
امام صادق (عليه السلام) :
امام صادق (عليه السلام) فرمود : سوره فجر را در نمازهاي واجب و مستحب خود بخوانيد زيرا اين سوره امام حسين (عليه السلام) است و به آن دل ببنديد . خدا شما را رحمت كند و بيامرزد . ابواسامه كه در مجلس حاضر بود ، پرسيد : چرا اين سوره مخصوص امام حسين (عليه السلام) است ؟ امام فرمود : آيا نمي‌شنوي سخن حق را كه مي‌فرمايد : اي نفس مطمئن .... ، مقصود امام حسين (عليه السلام) است زيرا او است كه نفس مطمئن است و از خدا راضي و خدا از او راضي است و اصحاب او از آل محمد از خداوند روز قيامت راضي هستند و او از آنان راضي است . اين سوره درباره امام حسين (عليه السلام) و شيعيان و شيعه آل محمد خصوصاً وارد شده است هر كه بر آن سوره مداومت كند ، همراه با امام حسين (عليه السلام) و درجه اش در بهشت است و همانا خداوند غالب و حكيم است .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 56
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : برترين تربت زمين ، تربت سيد الشهداء است . سجده بر آن حجابهاي هفتگانه را كنار مي‌زند .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 61
امام صادق (عليه السلام):
امام (عليه السلام) به مسمع فرمود :آيا متذكر مي‌شوي با حسين چه كردند ؟ عرض كرد آري ، فرمود : آيا جزع و گريه مي‌كني ؟ گفت: آري ، به خدا سوگند گريه مي‌كنم و آثار غم و اندوه در صورتم ظاهر مي‌شود . حضرت فرمود : « خداي اشك چشمت را رحمت كند . آگاه باش كه تو از آن اشخاص هستي كه از اهل جزع براي ما شمرده مي‌شوند ، به شادي ما شاد و به حزن ما محزون و اندوهناك مي‌گردند . آگاه باش كه بزودي هنگام مرگ ، پدرانم را بر بالين خود حاضر مي‌بيني ، در حالي كه به تو توجه كرده و ملك الموت را درباره تو بشارت مي‌دهند ، و خواهي ديد كه ملك الموت در آن هنگام از هر مادر مهربان به فرزندش ، مهربانتر است » . سپس فرمود : « كسي كه بر ما اهل بيت به خاطر رحمت و مصائب وارده بر ما گريه كند ، رحمت خدا شامل او مي‌شـود قبـل از اينكه اشكي از چشمش خارج گردد ؛ پس زماني كه اشك چشمش بر صورت جاري شود اگر قطره اي از آن در جهنم بريزد ، حرارت آن را خاموش كند ، و هيچ چشمي نيست كه گريه كند بر ما مگر آنكه با نظر كردن به كوثر و سيراب شدن با دوستان ، خوشوقت مي‌گردد » .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 65 و 66
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) فرمود : تربت امام حسين (عليه السلام) شفاي هر بيماري است .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 61
امام رضا (عليه السلام):
امام رضا (عليه السلام) فرمود : هر كس كه عاشورا ، روز مصيبت و اندوه و گريه اش باشد ؛ خداوند ، روز قيامت را براي او روز شادي و سرور قرار مي‌دهد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 72
امام رضا (عليه السلام) :
امام رضا (عليه السلام) فرمود : براستي محرم ماهي است كه مردمان عهد جاهليت جنگ و خونريزي را در آن حرام مي‌شمردند ليكن خونهاي ما را در اين ماه حلال شمردند ، و حرمت ما را شكستند و فرزندان و زنان را به اسارت كشيدند و آتش در خيمه هاي ما افروختند و آنچه در آنها زاد و توشه داشتيم به يغما بردند و حرمت رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) را در امر ما نگاه نداشتند .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 74
امام رضا (عليه السلام) :
امام رضا (عليه السلام) فرمودند : كسي كه در روز عاشورا دست از كسب و كار بكشد ؛ خداوند ، حوائج دنيا و آخرت وي را برآورد و كسي كه روز عاشورا در ماتم و عزا بسر ببرد ؛ خداوند متعال روز قيامت را روز شادي و سرور قرار دهد و با ديدار ما ، در بهشت ، چشم او را روشن گرداند ( و افزود ) كسي كه روز عاشورا را روز بركت بنامد و بعنوان عيدي چيـزي را به منزل ببرد خدا آن را بر او مبارك نگرداند و در قيامت با يزيد و عبيدالله و عمر سعد محشور شود و در اسفل السافلين در جهنم درافتد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 74
امام باقر (عليه السلام) :
امام باقر (عليه السلام) فرمودند : بر مؤمنان لازم است روز عاشورا را در ماتم بسر برند و به يكديگر كه رسيدند ، بگويند : عظم الله اجورنا و اجوركم بمصابنا بالحسين و جعلنا و اياكم من الطالبين بثاره مع وليه المهدي من آل محمد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 75
امام صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) به جعفر بن عفان فرمودند : هيچ كس نيست كه درباره حسين (عليه السلام) شعري بسرايد و بگريد و با آن بگرياند مگر آن كه خداوند ، بهشت را بر او واجب مي‌كند و او را مي‌آمرزد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 78
پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم):
پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود : درود خدا بر گريه كنندگان و عزاداران حسين (عليه السلام) و نيز بر كساني كه بر دشمنان حسين لعن و نفرين مي‌فرستند و نيز درود خدا بر آنان كه دل آنان مملو از خشم و كينه نسبت به قاتل حسين (عليه السلام) است ، كسي كه به قتل حسين (عليه السلام) راضي باشد ؛ در قتل او شريك است .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 83
امام رضا (عليه السلام):
امام رضا (عليه السلام) فرمودند : كسي كه مصيبت ما را به ياد آورد و بر مظلوميت ما گريه كند در قيامت با ما هم درجه خواهد بود و كسي كه از مصائب ما پيش او بازگو كنند و او بگريد و يا ديگران را بگرياند در روزي كه همه ديدگان گريانند ، نمي‌گريد و كسي كه در مجلسي و محفلي شركت جويد كه در آن امر ما احياء گردد در روزي كه همه قوب به نوعي مي‌ميرند قلب او نمي‌ميرد . ( محزون و افسرده نيست ) .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 84
امام صادق (عليه السلام) :
امام صادق (عليه السلام) فرمود : علي بن الحسين بر پدرش حسين بن علي (عليه السلام) بيست سال گريست هيچ طعامي در برابر او نمي‌نهادند مگر آنكه مي‌گريست تا آنجا كه يكي از خادمان او گفت فدايت شوم ، اي فرزند رسول خدا ، من مي‌ترسم شما با اين وضع از بين برويد . فرمود : حزن و غم بي پايان خود را نزد خدا شكوه مي‌كنم و از خدا مي‌دانم آنچه را كه نمي‌دانيد من هيچگاه قتلگاه فرزندان فاطمه را به ياد نمي‌آورم مگر آنكه گريه راه گلويم را مي‌گيرد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 95
امام صادق (عليه السلام) :
امام صادق (عليه السلام) شنيديم كه فرمود : پس از آنكه ابا عبدالله حسين بن علي (عليه السلام) رخت از اين جهان بربست ، آسمانها و زمينهاي هفتگانه و ساكنان درون آنها و ساكنان ميان آنها و هر كه بر آنها مي‌جنبد بر او گريستند بهشت بر او گريست ، دوزخ بر او گريست ، هر چه پروردگار ما آفريد و آنچه ديده مي‌شود و ديده نمي‌شود ، بر او گريستند .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 101
امام سجاد (عليه السلام) :
امام سجاد (عليه السلام) فرمودند : هر قومي كه ديگانش به خاطر كشته شدن حسين (عليه السلام) پر از ا شك گردد به گونه اي كه به صورتش روان شود خداوند غرفه هايي از بهشت را براي او اختصاص دهد ، كه صدها سال در آن سكونت كند و چشمان هر مؤمـني كه به خاطـر آزارهائي كه از نـاحيه دشمن در دنيا به ما رسيد . اشك آلود شود و اشكش به گونه هايش سرازير گردد . خداوند او را در منزل صدق ( جايگاه رفيع بهشت ) ساكن كند.
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 102
امام صادق (عليه السلام) :
امام صادق (عليه السلام) فرمودند : حسين (عليه السلام) فرمود من كشته گريه ام كه مرا در پريشاني كشتند و سزاوار است بر من كه هيچ فرد پريشاني نزدم نيايد مگر آنكه خداوند او را با دل شاد به سوي خانواده اش بازگرداند .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 107
امام صادق (عليه السلام) :
امام صادق (عليه السلام) فرمودند : هر كه قبر حسين بن علي (عليه السلام) را در روز عاشورا زيارت نمايد و عارف به حق او باشد ، همانند كسي است كه خداوند را در عرش او زيارت نموده باشد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 115
امام كاظم (عليه السلام) :
امام كاظم (عليه السلام) فرمودند : هر كه حسين (عليه السلام) را با شناخت به حق او زيارت كند . خداوند گناهان گذشته و آينده اش را مي‌آمرزد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 116
رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) :
در كانون دلهاي مؤمنان معرفتي ويژه نسبت به امام حسين (عليه السلام) وجود دارد .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 25
رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) :
امام حسين (عليه السلام) چراغ هدايت و كشتي نجات است .
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 25
رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) :
براي شهادت حسين (عليه السلام) حرارت و گرمايي در دلهاي مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمي‌شود.
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 26
رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) :
حسين از من است و من از حسين. خداوند هر كه حسين را دوست بدارد، دوست مي‌دارد. حسين نوه‌اي از نواده‌هاي پيامبران است.
منبع : كتاب پيام عاشورا صفحه 26
امام هادي (عليه السلام) :
آرامگاه پاك امام حسين (عليه السلام) از روزي كه حضرت در آن دفن شد باغي از باغ هاي بهشت بوده است .
منبع : المحجه البيضاء ، ج4،ص65
موسي بن جعفر (عليه السلام) :
هر كه زيارت قبر امام حسين (عليه السلام) كند در حالي كه حق آن حضرت را بشناسد خدا گناهان گذشته و آينده اش را مي‌آمرزد.
منبع : الحجه البيضاء ،ج4،ص45
امام صادق (عليه السلام) :
آرامگاه مقدس امام حسين (عليه السلام) كانالي از كانالهاي بهشت است.
منبع : الحجه البيضاء ،ج4،ص45
امام صادق (عليه السلام) :
در خاك قبر امام حسين (عليه السلام) شفاي هر دردي است و آن دارو است .
منبع : الحجه البيضاء ،ج4،ص45
امام صادق (عليه السلام) :
ميان قبر پاك امام حسين (عليه السلام) تا آسمان هفتم محل رفت و آمد فرشتگان است .
منبع : الحجه البيضاء ،ج4،ص46
امام صادق (عليه السلام) :
همانا زيارت كننده امام حسين بن علي (عليه السلام) زيارت كننده رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) است .
منبع : بحار ، 98 ص 76
امام صادق (عليه السلام) :
اگر بيماري از اهل ايمان حق و حرمت و ولايت حضرت امام حسين (عليه السلام) را بشناسد و باندازه سر سوزني از خاك پاكش استشفا نمايد ، دوا و شفايش خواهد شد .
منبع : بحار ، ج 98 ، ص 125
امام صادق (عليه السلام) :
كام كودكان نوزاد خود را با تربت حضرت امام حسين (عليه السلام) بگيريد زيرا كه آن امان هر درد و بيماري است .
منبع : بحار ، ج 98 ، ص 124
امام صادق (عليه السلام):
هر كه را علت و بيماريي در رسد و به خاك پاك قبر مطهر امام حسين (عليه السلام) مداوا كند خداوند وي را از آن علت شفا دهد ، مگر آنكه بيماري او علت مرگ باشد .
منبع : بحار ، ج 98 ، ص 124
رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) :
درباره تربت حضرت امام حسين (عليه السلام) چنين فرموده است : خوشا به حال تو اي خاك ! و خوشا به حال آن كس كه در تو شهيد مي‌شود .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 228
رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) :
هر كه دوست دارد به سرور و آقاي بهشتيان بنگرد به حسين بن علي عليهما السلام نگاه كند .
منبع : آثار الصادقين ، ج 3 ، ص 424
ابي عبدالله (عليه السلام) :
هر بي تابي و گريه اي مكروه و ناپسند است جر بي تابي و گريه بر حسين عليه السلام .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
حسين بن علي (عليه السلام) :
چشمان هيچ بنده اي بر ما اشك نريزد يا چشمانش بخاطر ( مصائب ما ) نگريد مگر اين كه خداوند سالها او را در بهشت جاي دهد .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 279
ابي عبدالله (عليه السلام) :
هر كس ما را ياد كند و يا در نزد او يادآوري شويم و از چشمانش به اندازه بال مگسي اشك فرو غلطد خداوند گناهانش را ببخشد ، و اگر چه گناهانش به اندازه كف درياها باشد .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 278
ابي جعفر (عليه السلام) :
هر مؤمني كه چشمش براي شهادت حسين (عليه السلام) اشكي بريزد و آن اشك بر صورتش جاري شود خداوند او را در اطاقهاي بهشتي جاي دهد كه در آن سكوت نمايد .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 285
ابي عبدالله (عليه السلام) :
ما ( با مصائب و رنجها) نزد هر كس ياد شويم و از چشمهايش اشكي ريزد خداوند صورتش را بر آتش جهنم حرام فرمايد .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 285
ابي عبدالله (عليه السلام) :
امير المؤمنين (عليه السلام) نگاهي بر حسين (عليه السلام) كرده، فرمود: اي اشك و گريه اهل ايمان ( اي سرمشق و عبرت ايمانيان ) عرض كرد : پدر جان ! من ؟ فرمود : بلي پسرم .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
ابو عبدالله (عليه السلام) :
حسين (عليه السلام) ( و مصائب جانگداز او موجب ) گريه مؤمنين است .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
امام حسين (عليه السلام) :
امام حسين (عليه السلام) فرمود : من براي عبرت و پند ديگران شهيد مي‌شوم .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
ابو عبدالله (عليه السلام) :
كربلاء از خاك بيت المقدس است .
منبع : كامل الزيارات ، ص 269 ، باب 88 ، ح 7
ابي جعفر (عليه السلام) :
آدميان و پريان و پرندگان آسمان و وحوش بيابان بر حسين بن علي عليهما السلام گريستند و از چشمانشان اشك روان گرديد .
منبع : بحار ، ج 45 ، ص 250
ابي عبد الله (عليه السلام) :
آسمان جز بر حسين بن علي و يحيي بن زكريا عليهما السلام نگريسته است .
منبع : بحار ، ج 45 ، ص 211
ابو عبدالله (عليه السلام) :
سرزمين كربلا و آب فرات اولين زمين و نخستين آبي بودند كه خداوند متعال به آنها قداست و شرافت بخشيد.
منبع : بحار الانوار ، ج 98 ، ص 109
ابو عبدالله (عليه السلام) :
به راستي كه خدا كربلا را حرم امن و با بركت قرار داد پيش از آنكه مكه را حرم قرار دهد .
منبع : كامل الزيارات ، ص 267
امام رضا (عليه السلام) :
اي دعبل ! براي حسين بن علي عليه السلام مرثيه بگو ، چرا كه تا زنده اي تو ياور و ستايشگر مايي ، پس تا مي‌تواني ، ازياري ما كوتاهي مكن .
منبع : جامع احاديث الشيعه ، ج 12 ، ص 567
امام صادق (عليه السلام) :
امام زين العابدين (عليه السلام) بيست سال ( به ياد عاشورا ) گريست و هرگز طعامي پيش روي او نمي‌گذاشتند مگر اينكه گريه مي‌كرد .
منبع : بحار الانوار ، ج 46 ، ص 108
امام صادق (عليه السلام) :
نزد هر كس كه از ما ( و مظلوميت ما ) ياد شود و چشمانش پر از اشك شود ، خداوند چهره اش را بر آتش دوزخ حرام مي‌كند .
منبع : بحار الانوار ، ج 44 ، ص 285
امام صادق (عليه السلام) :
برترين تربت زمين ، تربت سيد الشهداء است .
منبع : جواهر الكلام ، ج 8 ، ص 437
ابي جعفر (عليه السلام) :
چهار هزار ملك ، آشفته و غم آلود تا روز قيامت بر او مي‌گريند .
منبع : كامل الزيارات ، ص 113
ابي جعفر (عليه السلام) :
انس و جن و پرندگان و وحوش ( حيوانات خشكي ) بر حسين بن علي (عليه السلام) گريستند به حدي كه اشك از چشمانشان جاري گشت .
منبع : كامل الزيارات ، ص 100
امام صادق (عليه السلام) :
كربلا را زيارت كنيد و اين كار را ادامه دهيد ، چرا كه كربلا بهترين فرزندان پيامبر را در آغوش خويش گرفته است .
منبع : كامل الزيارات ، ص 269
ابي عبدالله (عليه السلام) :
آسمان يك سال بعد از شهادت حسين (عليه السلام) و يحيي بن زكريا سرخ گشت ، و اين گريه اش بود .
منبع : كامل الزيارات ، ص 129
ابي عبدالله الصادق (عليه السلام) :
پس از كشته شدن حسين بن علي (عليه السلام) ، چهل روز از آسمان خاك سرخ باريد .
منبع : كامل الزيارات ، ص 130
ابوعبدالله (عليه السلام) :
حسين (عليه السلام) را زيارت كنيد و به او جفا روا مداريد ، زيرا كه او سرور جوانان بهشت از ميان خلايق و سيد شهيدان است .
منبع : كامل الزيارات ، ص 181
ابي جعفر (عليه السلام) :
هر مؤمني كه در سوگ حسين (عليه السلام) اشك از ديده ريزد ، به حدي كه بر گونه اش جاري گردد ، خداوند او را ساليان سال در غرفه هاي بهشت مسكن مي‌دهد .
منبع : كامل الزيارات ، ص 165
امام صادق (عليه السلام) :
كسي كه ( در عزاي حسين ) بگريد يا ديگري را بگرياند و يا آنكه خود را به حالت اندوه عزا درآورد بهشت بر او واجب است.
منبع : جلاء العيون ، ص

خواندن 3992 دفعه آخرین ویرایش در پنج شنبه, 26 بهمن 1391 ساعت 06:14
شما اینجا هستید: خانه ثقلین امام حسین علیه السلام محرم كربلا عاشورا عاشورا و امام حسين عليه السّلام در كلام معصومين