سه شنبه, 28 خرداد 1392 ساعت 13:04

خوش به حال من که چنین همسری دارم - «زندگی به سبک روح الله (ره)»

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

در آیین مبارک اسلام بر حسن رفتار با همسر تأکید بسیاری شده است و سخنان بسیاری مبنی بر اهمیت خوب همسر داری از پیشوایان بزرگوارمان به ما رسیده است. چنانچه پیامبر بزرگوار اسلام می‌فرمودند: «هرکس که از دوستان ما باشد، به همسرش بیشتر محبت می‌کند.»
رهبر کبیر انقلاب اسلامی (ره) فرزند راستین رسول خدا نمونه بارز انجام این توصیه رسول خدا بودند. لحظه لحظه زندگی امام خمینی (ره) با همسر بزرگوارشان سراسر درس زندگی است. با هم صفحاتی از کتاب روشن زندگی امام را ورق می‌زنیم:

عروسی در ماه مبارک رمضان
در حالی که رسم نیست در ماه رمضان ازدواج کنند، اما عروسی ما در ماه رمضان بود. آنقدر امام به درسشان مقید بودند که حتی برای ازدواجشان حاضر به تعطیل کردن درس نبود و می‌گفتند چون ماه رمضان درس‌های حوزه تعطیل است وقت مناسبی برای عروسی ماست.

***

فقط گناه نکن
اوایل زندگی‌مان، به من گفتند من به کار تو کاری ندارم. به هر صورت که میل داری لباس بخر و بپوش، اما آنچه از تو می‌خواهم این است که واجبات را انجام بدهی و محرمات را ترک کنی، یعنی گناه نکنی.
به متسحبات خیلی کار نداشتند، هر طوری که دوست داشتم زندگی می‌کردم. به رفت و آمد با دوستانم کاری نداشتند و اینکه چه وقت بروم و چه وقت برگردم، ایشان به درس و تحصیل مشغول بودند و من هم سرم به کار خودم بود.

نقل از همسر امام (ره)

 

sunnah_554.jpg
خوش به حال من که چنین همسری دارم
علاقه و محبت وافری به همسرشان داشتند به طوری که خانم در یک طرف قرار داشت و بچه‌ها در طرف دیگر و این دوست داشتن با احترام خاصی همراه بود. یک بار خانم مسافرت رفته بودند، آقا خیلی دل‌تنگی می‌کردند. وقتی آقا اخم می‌کردند ما به شوخی می‌گفتیم اگر خانم باشد، آقا می‌خندند، وقتی نباشد آقا ناراحت هستند و اخم می‌کنند.
هرچه سربه‌سر آقا گذاشتیم، اخم ایشان باز نشد. بالاخره من گفتم: «خوش به حال خانم که شما این قدر دوستشان دارید.» آقا گفتند: «خوش به حال من که چنین همسری دارم. فداکاری که خانم در زندگی کردند، هیچ کس نکرده است.»

نقل از خانم زهرا اشراقی (نوه امام)

***

استقبال با لبخند
در اول ازدواجشان با خانم قرار گذاشته بودند سالی یک بار خانم به تهران بروند و سه ماه تابستان را در تهران بگذرانند. خودشان هم به خمین می‌رفتند. این برنامه همیشه بود و تا بزرگ شدن ماهم ادامه داشت. آقا سختشان بود که خانم در زمستان به مسافرت بروند و از روزی که خانم به مسافرت می‌رفت، اخم‌های امام در هم بود تا خانم برگردد.
در موقع ورود خانم به منزل آقا می‌خندیدند و این یکی از راه های ابراز علاقه امام به خانم بود.

نقل از خانم فریده مصطفوی (دختر امام)

بدرقه‌ی خانم
گاهی که خانم می‌خواستند به مسافرت بروند در هر ساعتی از روز که بود، حتی اگر ساعت ۲ بعد از ظهر که وقت استراحت امام بود، با همه‌ی نظمی که در برنامه روزانه زندگی خود داشتند، به احترام خانم به حیاط منزل آمده و خانم را بدرقه می‌کردند.
 

نقل از مصطفی کفاش زاده

***

نجف را بگیرید با خانم صحبت کنم
پانزده سالی که در نجف بود با کسی تلفنی صحبت نمی‌کرد. وقتی که به پاریس رفتیم، همان روز اول و یا دوم بود که گفتند:« تلفن نجف را بگیرید. می‌خواهم با خانم صحبت کنم.» در مدتی که در پاریس بودند این مسئله چندین بار اتفاق افتاد که با خانم تلفنی صحبت کردند.
به خاطر همین نزدیکی و رابطه عاطفی، چندین بار از پاریس پیغام دادند هرچه زودتر کار گذرنامه و ویزای خانم را درست کنند تا ایشان هم بیاید پاریس . بعد از یکی دو هفته خانم آمد. وقتی که امام خانواده را دیدند ، احساس آرامش و طمأنینه ای در ایشان مشاهده کردیم.


نقل از حجت الاسلام سید علی اکبر محتشمی

خواندن 3313 دفعه آخرین ویرایش در سه شنبه, 28 خرداد 1392 ساعت 13:09
شما اینجا هستید: خانه نشاط و زندگی سبک زندگی سبک زندگی خوش به حال من که چنین همسری دارم - «زندگی به سبک روح الله (ره)»