سبک زندگی

سبک زندگی (39)

دوشنبه, 13 بهمن 1393 ساعت 13:34

نماز اول وقت

By

آیت_الله_بهجت :

هر کس عادت به تأخیر نمازها کرده، خود را برای تأخیر در همه امور زندگی آماده کند. تأخیر در ازدواج تأخیر در اشتغال، تأخیر در تولد اولاد، تأخیر در سلامتی و عافیت.هر قدر که امور نمازت منظم باشد، امور زندگیت هم    تنظیم خواهد شد.

دوشنبه, 13 بهمن 1393 ساعت 13:01

راس خرد

By

افسران - خوش رفتاری با مردم راس خرد است

 

 

***خوش رفتاری با مردم راس خرد است***

پنج شنبه, 10 مهر 1393 ساعت 14:02

سبک زندگی امام (ره)

By

افسران - امام این گونه بود ...

 

کسی را نپسندیده بود الا دختر آقای ثقفی که او هم رضایت نمی داد . با صحبت های زیاد با آقا روح اله ازدواج کردند . عقد در حرم عبد العظیم خواندند و ماه مبارک یک عروسی ساده گرفتند. همان اول به خانم گفتند هر کاری می خواهی بکن فقط گناه نکن 

سبک زندگی ما چگونه است ؟

منبع:

بلاگ عطر یاس

دوشنبه, 04 فروردين 1393 ساعت 05:40

پلهای قدیمی ایران

نوشته شده توسط

پل طاقی است روی رودخانه، دره، یا هر نوع گذرگاه که رفت‌و‌آمد را ممکن می‌سازد.

امروزه در مبحث مدیریت شهری، پل را سازه‌ای برای عبور از موانع فیزیکی قلمداد می‌کنند تا ضمن استفاده از فضا بتواند عبورومرور و دسترسی به اماکن را تسهیل کند.

واژه پل که در پهلوی به صورت (Puhl) آمده، در زبان فارسی به صورت پول نیز به کار رفته است.

ساخت پل‌های سنگی به دوران قبل از رومی‌ها برمی‌گردد که در خاور میانه و چین پل‌های زیادی به این شکل برپا شده است.

در ایران نیز ساختن پل‌های کوچک و بزرگ از زمان‌های بسیار قدیم رواج داشته و پل‌هایی نظیر سی و سه پل، پل خواجو و پل کرخه بیش از 400 سال قدمت دارند.

در زبان عربی واژه‌های جِسر و قنطره به معنای پل است؛ با اینکه لغت‌شناسان عرب این دو واژه را به یک معنا گرفته‌اند، در عین حال تفاوت‌هایی هم میان آنها گذاشته‌اند و قنطره را به معنای پل سنگی یا آجری (قوس دار) گرفته‌اند.

علاوه بر این، قنطره گاه به معنی مجرای آب، سدّ و قلعه هم به کار رفته است.

در متون تاریخی و جغرافیایی معمولاً جسر به معنای پل‌های قایقی یا چوبی به کار رفته است و احتمالاً از همین روست که برخی از محققان تصریح کرده‌اند که جسر به معنای پل زورقی یا چوبی است.

احتمالاً قدیمترین و ابتدایی‌ترین شکل پل به زمانی بازمی‌گردد که بشر توانست با استفاده از تنه درختان و سنگ‌های بزرگ، امکان عبور از نهرها و درّه ها و مسیل‌ها را فراهم آورد.

از اینرو ساخت پل و استفاده از آن در مناطق کوهستانی و دارای عوارض طبیعی، بیش از نواحی مسطّح و کویری معمول بوده است.

اما پل‌های واقعی از وقتی شکل گرفتند که تکیه گاه و پایه‌های پل ابتدا آماده می‌شد و سپس یک تخته سنگ یا چند تیر چوبی را روی دو پایه می‌نهادند و روی آنها را تخته پوش می‌کردند.

قدیمترین پل قوسی در ایران که آثار آن تاکنون نیز بر جای مانده، پلی است که اورارتوها در قرن هشتم پیش از میلاد بر رود ارس بنا کردند.

در ساحل ایرانی رود ارس یک پایه از این پل بر جای مانده که از سنگ‌های بزرگی ساخته شده است.

از دوره هخامنشی نیز پل‌های قوسی باقی مانده است. باستان شناسان انگلیسی یکی از این پل‌ها را که در قرن چهارم و پنجم پیش از میلاد در پاسارگاد ساخته شده، شناسایی کرده و از زیر خاک بیرون آورده‌اند.

این پل با 16 متر پهنا  روی 3 ردیف پایه، هر ردیف شامل 5 ستون سنگی، بنا شده و سطح روی آن از چوب بوده است.

از دیگر پل‌های قوسی دوره ساسانی که 7 چشمه از ویرانه‌های آن باقی مانده، پل شاپوری در 2 کیلومتری خرّم آباد است.

دیگر پل قوسی مهم دوره ساسانی پل چم نمشت روی رود صیمره است که اکنون قسمتی از پایه‌های فروریخته آن برجای مانده است.

علاوه بر پل‌های قوسی زیبا و متعدد که پیش از اسلام به دست رومیان یا ایرانیان ساخته شده بود، پل‌های زیادی نیز در عصر اسلامی برپا گردید.

در میان پل‌های قوسی دوره اسلامی پل سنگی ایذه که یاقوت حموی آن را از عجایب جهان خوانده اهمیت ویژه ای دارد. این پل به نام مادر اردشیر بابکان، خرّزاد نامیده می‌شده و دارای طاقی به ارتفاع 150 ذراع از سطح آب بوده است.

همچنین پل آجری هندوان که دو محله خاوری و باختری اهواز را به هم وصل می‌کرده، اهمیت داشته است.

لرستان نیز چندین پل از زمان ساسانیان بر رودخانه کشگان، که از نزدیکی خرم آباد می‌گذشت، وجود داشت که بعدها احیا و مرمت شد.

یکی دیگر از پل‌ها، که برخی باستان شناسان آن را متعلق به دوره ساسانی می‌دانند، پل شهرستان در ناحیه جی قدیم بوده که بقایای آن اکنون در 4 کیلومتری شرق اصفهان وجود دارد. پایه‌های این پل روی سنگ‌های طبیعی کف رودخانه استوار شده است.

در فاصله قرون سوم تا پنجم در خراسان بزرگ و ماوراءالنهر چند پل مشهور وجود داشت. در روزگار معاویه، عطاءبن سائب، فرمانده مسلمانان، روی 3 رود در شهر بلخ 3 پل ساخت که به نام او به قناطر عطا شهرت یافتند.

در قرن سوم روی رود وخشاب بر سر راه تملیات به واشجرد در قبادیان پل سنگی معروفی بوده که دو پایه آن بر دو صخره برجسته بنا شده بود.

یکی از جالب‌ترین پل‌های ایران پل قافلانکوه بر رودخانه قزل اوزن در میانه است که بر اساس کتیبه آن در دوره تیموری و در سال‌های 889 ـ890 ساخته شده است.

در دوره صفویه، بویژه به دلیل اتخاذ سیاست گسترش راه‌های کاروانرو و افزایش بنای کاروانسراها، پل‌های بسیاری در مناطق مختلف ایران احداث شد.

در 50 کیلومتری غرب بندرعباس در جاده کاروانرو اصفهان ـ بندرعباس در 20 کیلومتری مصب رود کُول، بقایای پلی به چشم می‌خورد که با 800 متر طول طویل‌ترین پل ایران محسوب می‌شده است.

در دوره صفوی چند پل بسیار زیبا در اصفهان ساخته شده که از جمله مهمترین آنها می‌توان به پل خواجو، پل مادنان، سی و سه پل و پل جویی اشاره کرد.

مادنان یا پل سرفراز در زمان شاه سلیمان صفوی و به دست یکی از ثروتمندان ارامنه ساخته شد. پل جالب توجه دیگر پل خان است که در اوایل قرن 11 بر سر راه اصفهان به شیراز بر رود کُر ساخته شد.

در این دوره در آذربایجان نیز پل‌های زیادی ساخته شد، از جمله پل سرخ مهاباد که در 1079 بر رود ساوجبلاغ بنا شد و برخی از پژوهشگران پایه‌های آن را متعلق به دوره هخامنشی می‌دانند.

پل دیگر که در شهر نیر در استان اردبیل واقع است، پایه‌هایی به ارتفاع 1.5متر دارد و در ساخت آن از سنگ‌های مستطیل شکل تراش خورده گورستان‌های متروک استفاده شده است.

در ساخت پل دختر در میانه نیز سنگ‌های قبرستان‌ها را به کار برده‌اند.

پل سازی همراه با احداث جاده‌های کاروانرو در دوره قاجار نیز کمابیش ادامه یافت. پل‌هایی که در دوره اخیر ساخته شده، به پیروی از معماری جدید، با آهن یا بتون مسلح ایجاد و روی آنها با سنگ‌های طبیعی تزیین شده است.

در مسیر راه آهن ایران دو پل از اهمیت بیشتری برخوردارند: پل وِرِسک، در مسیر تهران ـ گرگان، دیگری پلی فولادی که در درّة قُطور است.

انواع پل‌ها:

  • پل قوسی، پلی است با تکیه گاه‌های انتهائی در هر طرف، که شکلی نیم دایره مانند دارد. پلی که از رشته‌ای از قوس‌ها تشکیل شده باشد، پل دره‌ای نامیده می‌شود. پل قوسی ابتدا توسط یونانی‌ها و از سنگ ساخته شد. بعدها، مردم باستان از ملات در پل‌های قوسی خود استفاده کردند
  • پل فلزی
  • پل بتنی مسطح
  • پل بازویی
  • پل کابلی
  • پل نظامی
  • پل معلق
  • پل تشریفاتی
  • پل سواره‌رو
  • پل هوایی

****

پل ورسک - مازندران

پل ورسک از بزرگ‌ترین پل‌های راه آهن سراسری ایران است که در ارتفاعات روستای ورسک در شهرستان سواد کوه واقع در مازندران، قراردارد.

نام این پل و روستا و ایستگاه راه‌آهن نزدیک آن از نام مهندس سازنده‌اش گرفته شده است. ورسک از شاهکارهای شرکت مهندسی دانمارکی Kampsax است که توسط مهندسان آلمانی و اتریشی با تضمین ۷۰ ساله احداث شده است.

در ساخت این پل از هیچ سازه فلزی استفاده نشده است. طول پل ۱۱۰ متر و طول قوس زیر آن ۶۶ متر است و در زمان جنگ جهانی دوم  به پل پیروزی معروف بود.

امروز پل ورسک علاوه بر اهمیت ویژه در صنعت حمل ونقل، از جاذبه‌های سیاحتی کشور نیز محسوب می‌شود. در سال ۱۳۲۰ که نیروهای متفقین در زمان جنگ جهانی دوم وارد ایران شدند، یکی از دلایل پیروزی خود را در این جنگ وجود راه آهن سراسری ایران عنوان کردند.

چرچیل، نخست وزیر وقت انگلیس نیز پل ورسک مستقر در راه آهن شمال را پل پیروزی لقب داد. این بنا از ملات سیمان و شن شسته شده و آجر ساخته شده و در ساختمان آن از آرماتور استفاده نشده است.

حجم پل ورسک که دارای ۶۶ متر دهانه قوسی و ۱۱۰متر ارتفاع از ته دره است، جمعاً ۴۵۰۰ مترمکعب است.

هزینه ساخت آن در آن زمان، بالغ بر ۲میلیون و۶۰۰ هزار تومان بوده است. برای ساخت این پل عظیم چند طرح مبتنی بر استفاده از مصالح بنایی که بیشتر مقرون به صرفه بوده، به تصویب رسید.

پل ورسک در شمار مهم‌ترین آثار فنی مهندسی راه آهن شمال ایران محسوب می‌شود و با شماره 1543 به ثبت ملی رسیده است

****

سی و سه پل - اصفهان

سی و سه پل یکی از پل‌های زیبا و جالبی است که در دوره صفویه روی زاینده رود احداث شده است.

این پل معروف به پل الله وردیخان، سی و سه چشمه، چهارباغ، جلفا و زاینده رود است. این پل در گذشته «پل جلفا» نامیده می‌شد (زیرا از این طریق به جلفا که تازه احداث شده بود می‌رسیدند).

به «الله وردیخان» نیز معروف است، زیرا سردار مشهور شاه عباس اول که به ساختن این پل مأمور شده بود به این نام، نامیده می‌شد.

این پل که چهارباغ عباسی را به چهارباغ بالا متصل می‌کند قبلاًٌ 40 چشمه داشته اما امروز بیش از سی و سه چشمه آن باقی نمانده است و بقیه آنها مسدود شده‌اند.

سی و سه پل 295 متر طول و 13.75متر عرض دارد و در زمره اولین آثاری است که شاه عباس اول دستور ساختن آن را داده است.

در طرفین پل، معبر باریک مسقفی است که در سراسر طول پل دیده می‌شود. سی و سه پل دارای یک پیاده رو برای گردش در بالا و یک پیاده رو در پایین است.

پیاده رو پائین گذرگاه مسقفی است که میان پایه‌های مرکزی پل و به فاصله کمی از بستر رودخانه ایجاد شده است.

در دوران صـفـویه جـشـن «آبریزان» یا «آبریزکان» در کنار زاینده رود و در نزدیکی این پل برگزار می‌شده است.

در این جشن که در 13 تیرماه هر سال برگزار می‌شد مردم با پاشیدن آب و گلاب روی یکدیگر در این مراسم شرکت می‌کرده‌اند.

مصالحی که در ساخت سی و سه پل به کار رفته، آجر در قسمت فوقانی و سنگ در طبقه تحتانی پل است.

پل الله وردیخان که در سال 1011 هجری بنا شده است از آثار مشهور اصفهان است که اکثر سیاحان و جهانگردان به توصیف آن پرداخته‌اند.

****

پل قدیمی - دزفول 

پل قدیمی مهم‌ترین اثر تاریخی دزفول است.

این پل را شاپور دوم ساسانی به کمک اسیران رومی روی رود دز بنا کرد و به همین دلیل به پل رومی نیز مشهور است. وی قلعه‌ای نیز برای حفاظت از این پل بنا کرد که اکنون در محل قدیمی آن محله‌ای به نام قلعه وجود دارد.

در ساختمان بجا مانده کنونی این پل آثار معماری دوره ساسانی و صفوی دیده می‌شود.

در دوران پهلوی، به دلیل خراب شدن دهانه‌های میانی این پل، دو دهانه بتونی احداث کردند که آن را قابل تردد می‌کند.

این پل، قدیمی‌ترین پل در جهان است که هنوز عبور و مرور روی آن صورت می‌پذیرد.

قدیمی‌ترین پل جهان؛ پل دزفول با گذشت بیش از 10 قرن از ساخت آن همچنان سالم و بادوام محل تردد عابرین و خودروهای سواری است.

این پل در سال 260 میلادی به دستور شاهپور اول ساسانی توسط 70 هزار اسیر رومی دربند ایرانیان احداث شد و در حالی که بیش از 10 قرن از عمر آن می‌گذرد به عنوان باستانی‌ترین پل جهان محل تردد خودروهای سواری دزفول و اندیمشک است.

این پل دارای 14 دهانه است و آب رودخانه دز از زیر آن عبور می‌کند.

پل مزبور از سنگ ساروج و آهک بنا شده و در دوران حکومت عضدالدوله دیلمی، صفویان و پهلوی چندین بار بازسازی شده اما پایه‌های پل حکایت از دوران ساسانی دارد.

 ****

پل سردار - زنجان

http://images.hamshahrionline.ir/images/2012/11/sardar.jpg3.jpg

این پل قدیمی در سال قمری 1333 توسط سردار ذوالفقارخان اسعدالدوله پسر حسین قلی خان نظام‌العداله روی روخانه زنجانرود ساخته شد و به پل قلتوق هم شهرت دارد.

پل تاریخی سردار دارای تزئینات زیبایی است که چشم هر بیننده‌ای را می‌نوازد. این پل در میان پل‌های سه گانه‌ای که روی زنجانرود ساخته شده تنها پلی‌ است که دارای تزئینات معقلی زیبا در حاشیه طاق‌ها و چشمه طاق‌ها است.

این پل در گذشته به دلیل نزدیکی آن به دروازه جنوبی شهر به پل دروازه قلتوق نیز معروف بوده است.

تاریخ ساخت بنای پل سردار روی بدنه داخلی بزرگ‌ترین طاق و در داخل قاب آجرچینی شده زیبا که ذکر مقدس یاعلی به صورت قرینه آن را دربر گرفته نقش شده است.

درازای پل حدود 5/79 متر و ارتفاع آن در بالاترین نقطه از سطح بستر رودخانه حدود 12 متر و عرض آن حدود 6/4 متر است؛ پل دارای سه دهانه با طاق‌های جناغی‌ست که دهانه میانی از دهانه‌های دیگر بزرگ‌تر است.

در طاق‌ها و بدنه بنا نیز آجرهایی به ابعاد پنج در 25 در 25 سانتیمتر به کار رفته است که سطح گذرگاه پل برای ارتفاع زیاد دهانه میانی، از وسط به دو طرف دارای شیب نسبتا تندی است..

از دیگر نکات قابل توجه پل سردار تزیینات کاشی و آجری نمای شرقی آن است که در پل‌های دیگر کمتر مشاهده

http://images.hamshahrionline.ir/images/2012/11/sardar.jpg1.jpg می‌شود و در ضلع شرقی پل تزییناتی با کاشی بر بالای دهلیزها و نوارهایی از کاشی در اطراف دهانه‌های پل وجود دارد که نوار دهانه وسطی، یک نوار 25 سانتی متری از کاشی و آجر لعاب‌دار است و نوار دهانه‌های جانبی، یک ردیف پنج سانتیمتری از کاشی به رنگ آبی است.

در ضلع جنوبی دهانه وسطی، در یک کادر مستطیل شکل، کتیبه‌ای از آجر برجسته وجود دارد که در دو طرف آن، تاریخ 1333 و عبارت "یاعلی" به خط کوفی نوشته شده است.

روی پایه‌های پل نیز دو دهانه با قوس تزئینی تعبیه شده است. پایه های پل به عرض 6 متر از سنگ های تراشیده ساخته شده و از کف رودخانه حدود 2 متر ارتفاع دارد. پایه‌ها در هر دو جهت دارای آب بر هستند.

آب برهای جانب بالادست به صورت چند ضلعی و آب برهای پایین دست به طرز نیم دایره شکل گرفته اند. دهانه اصلی و بزرگ پل 60/11 متر عرض و حدود 5/8 متر از سطح آب ارتفاع دارد. دهانه های کوچکتر نیز 50/5 متر عرض و 10/5 متر از سطح آب ارتفاع دارد.

در این پل برای سبک کردن بنا، کاهش بار اضافی و صرفه جویی در مصالح ساختمانی، علاوه بر ایجاد دو طاق تزیینی (که به صورت پله ای رو به بالا بر دامنه شان افزوده می شود تا به طاقی گرد در یک قاب گوشه دار می رسند)، در اطراف طاق و هسته پل، فضاهای توخالی زیادی ایجاد کرده اند.

نکته قابل توجه در ساختمان این پل، دو فضای طاقداری است که در پایه های متکی به کناره های رودخانه- همانند دهانه های کوچکتر پل- ایجاد شده است.

این دهانه‌ها امروزه از هر دو جهت پوشیده است و دقیقا مشخص نیست که آیا برای سبکترکردن پایه های پل ایجاد شده یا دهانه هایی بوده که بعدها جهت بالا بردن استحکام پایه ها مسدود شده است.

منبع: همشهری انلاین

جمعه, 16 اسفند 1392 ساعت 08:04

آشنایی با چند گل زیبا

نوشته شده توسط
گل سوسن
ـ خانواده: Liliaceae
ـ نام علمی: Lilium davidi
گیاه پیازی تابستانه به ارتفاع ۴/۱ - ۱ متر است. برگ‌های آن سبز تیره است و گل‌های نارنجی مایل به قرمز با خال‌های ارغوانی رنگ دارد.
ـ نیازها:
به مکان نیمه سایه و خاک خنثی تا اسیدی با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمای قابل تحمل آن ۵- درجه سانتی‌گراد است.
ـ ازدیاد:

از طریق کاشت بذر در بهار یا پائیز، کاشت فلس‌های پیاز در تابستان و یا پیازچه‌های تشکیل شده روی ساقه گیاه در فصل پائیز امکان‌پذیر است.

گل همیشه بهار

ـ خانواده: Compositae
ـ نام علمی: Calendula officinalis
بوته‌ای یک ساله و سریع‌الرشد با برگ‌های آروماتیک و سرنیزه‌ای شکل، گل‌ها مینائی شکل و پر‌گلبرگ به رنگ‌های کرم تا نارنجی که در بهار یا پائیز ظاهر می‌شوند. حداکثر بلندی و گستردگی آن به ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد.
ـ نیازها:
مکان آفتابی، هر نوع خاک که دارای زهکش خوب باشد جهت ازدیاد طول دوره گل‌دهی، گل‌های پژمرده مرتباً چیده شوند. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتی‌گراد است.
ـ ازدیاد:
از طریق کاشت بذر در بهار (جهت گلدهی در تابستان، پائیز) و یا در پائیز (جهت گل‌دهی در اول بهار) امکان‌پذیر است.

لاله

ـ خانواده: Liliaceae
ـ نام علمی: Tulipa Angelique
لاله‌ای پر گلبرگ با گلبرگ‌های صورتی کم‌رنگ دارای رده‌های صورتی کم‌رنگ و پر‌رنگ و زرد یا سبز که اواسط بهار ظاهر می‌شوند. حداکثر بلندی آن به ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد. جهت کاشت در حاشیه‌های گل‌کاری مناسب است.
http://forum.hammihan.com/user_images/09_02_2013/33215.png
ـ نیازها:
به مکان آفتابی یا کمی سایه و خاک با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتی‌گراد است.
ـ ازدیاد:
از طریق تقسیم پیاز در پائیز امکان‌پذیر است.

زنبق رشتی

ـ خانواده: Liliaceae
ـ نام علمی: Hemerocallis citrina
گیاه دائمی است به بلندی و گستردگی ۷۵ سانتی‌متر، دارای برگ‌های نواری شکل به رنگ سبز تیره بوده و گل‌های شیپوری شکل، معطر و زرد لیموئی آن اواسط تابستان ظاهر می‌شوند.
ـ نیازها:
به مکان آفتابی، خاک مرطوب و غنی نیاز دارد. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتی‌گراد می‌باشد.
ـ ازدیاد:
از طریق تقسیم گیاه در بهار یا پائیز امکان‌پذیر است.

داوودی قرمز

ـ خانواده: Compositae
ـ نام علمی: Ghrysanthemum George Griffiths
این واریته از داوودی دائمی به بلندی ۵/۱ - ۳/۱ متر و گستردگی ۷۵ سانتی‌متر است گل‌های قرمز پررنگ آن در اوایل پائیز ظاهر می‌شوند و به عنوان گل بریده مورد استفاده قرار می‌گیرند.
http://www.kamyab.ir/wp-content/uploads/Gallery/Flower/91-12-04/Davoodi/02-GoleDavoodi%5BWwW.KamYab.IR%5D.jpg
ـ نیازها:
به مکان آفتابی، خاک غنی مرطوب با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمای قابل تحمل آن صفر درجه سانتی‌گراد می‌باشد. جهت افزایش گل‌دهی، شاخه‌ها را از ده سانتی‌متری سطح خاک در فصل رشد دو بار قطع کنید.
ـ ازدیاد:
از طریق تقسیم گیاه در پائیز یا اوایل بهار و تهیه قلمه در اوایل یا اواسط زمستان امکان‌پذیر است.

 شقایق

ـ خانواده: Papaveraceae
ـ نام علمی: Papaver Somniferum
گیاهی است یک‌ساله، کاملاً مقاوم و سریع‌الرشد که بلندی آن ۷۵ و گستردگی آن به ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد. برگ‌ها سبز مایل به خاکستری با لوب‌های تخم‌مرغی شکل و گل‌های آن فنجانی شکل، منفرد، بزرگ به طول و عرض ۱۰ سانتی‌متر به رنگ‌های قرمز، صورتی، ارغوانی و سفید بوده که در تابستان ظاهر می‌شوند.
http://pic.photo-aks.com/photo/nature/flowers/poppy/large/poppy_wallpaper.jpg
ـ نیازها:
به مکان آفتابی یا نیمه سایه و خاک مرطوب با زهکشی خوب نیاز دارد.
ـ ازدیاد:
از طریق کاشت بذر در پائیز یا بهار امکان‌پذیر است.

 آلاله

ـ خانواده: Ranunculaceae
ـ نام علمی: Ranunculus
گیاهی است دائمی با ریشه غده‌‌ای که گل‌دهی آن اواخر بهار، اوایل تابستان می‌باشد. گل‌ها در رنگ‌های زرد، سفید، صورتی، قرمز و نارنجی ظاهر می‌شوند. حداکثر بلندی گیاه به ۵۰ و گستردگی آن به ۱۰ سانتی‌متر می‌رسد.
http://gol-azin.com/wp-content/uploads/2012/03/%D8%A2%D9%84%D8%A7%D9%84%D9%87-4.jpg
ـ نیازها:
مکان آفتابی، خاک مرطوب به شرطی که دارای زهکشی خوب باشد. حداقل دمای مورد تحمل آن صفر درجه سانتی‌گراد است.
ـ ازدیاد:
از طریق کاشت بذر تازه و یا تقسیم غده در بهار یا پائیز صورت می‌گیرد.

گل اطلسی

ـ خانواده: Solanaceae
ـ نام علمی: PicoteeSeries
گیاه دائمی و نسبتاً سریع‌الرشد با ساقه‌های منشعب به بلندی و گستردگی ۳۰ سانتی‌متر است و به صورت گیاه یک ساله نگهداری می‌شود. گل‌‌ها شیپور مانند، قرمز رنگ با حاشیه سفید و چین‌دار بوده و در فصل تابستان تا پائیز ظاهر می‌شوند.
http://nargil.ir/plant/images/plants/Petunia%20Hybrida.jpg
ـ نیازها:
به مکان آفتابی و محفوظ از وزش باد، خاک غنی و دارای زهکش خوب نیاز دارد. گل‌های خشک را مرتباً می‌چینند تا طول دوره گل‌دهی طولانی‌تر شده و ظاهراً گیاه همیشه آراسته باشد. حداقل دمای قابل تحمل آن صفر درجه سانتی‌گراد می‌باشد.
ـ ازدیاد:
از طریق کاشت بذر در اول بهار درون گل‌خانه امکان‌پذیر است. نشاها را اواخر بهار به باغچه منتقل می‌کنند.

 گلایل

ـ خانواده: Iridaceae
ـ نام علمی: gladiolus callianthus
این گیاه دارای پیاز توپر بوده و تعداد ده گل معطر با شش گلبرگ سفیدرنگ (درپایه ارغوانی رنگ) در اواخر تابستان، اوایل پائیز روی گل‌آذین سنبله ظاهر می‌شوند. برگ‌ها شمشیری و ساقه‌ها کمانی شکل و بسیار جذاب هستند. حداکثر بلندی یک متر و گستردگی آن به ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد.
http://www.agri-corc.ir/Portals/7/glayol.JPG
 
ـ نیازها:
مکان آفتابی، خاک حاصلخیز که دارای زهکش خوب باشد. حداقل دمای قابل تحمل آن صفر درجه سانتی‌گراد است لذا می‌بایست پیازها پیش از شروع زمستان از خاک درآورده و در مکانی خنک نگهداری نمود و اواسط بهار مجدداً در مکان مورد نظر کاشت. تعداد ۱۲ پیاز این گیاه را می‌توان در گلجای به قطر ۴۵ سانتی‌متر کاشت.
ـ ازدیاد:
از طریق کاشت بذر در بهار که گیاه تولید شده پس از دو یا سه سال به گل‌دهی می‌رسد و یا جدا‌کردن پیازچه‌های کنار پیاز مادری در فصل پائیز و کاشت آنها در عمق ۵ سانتی‌متری خاک در فصل بهار امکان‌پذیر است که پس از یک تا دو سال به گل‌دهی می‌رسند.
پنج شنبه, 15 اسفند 1392 ساعت 19:28

وقفهای جالب خیرین ایران

نوشته شده توسط

به گزارش گروه سبک زندگی خبرگزاری دانا(داناخبر) وقف از با سابقه‌ترين ميراث ارزشمند اسلامي است كه از صدر اسلام تاكنون در همه جوامع مسلمان به شدت مورد توجه بوده است و به رغم همه فراز و نشیب‌ها ، حوادث ، دگرگوني‌ها و تلاطم هایی كه در عمر طولاني خود با آن‌ها دست به گريبان هستیم،دستاوردها وآثار بسيار ارزشمند و مؤثري در زمينه‌هاي گوناگون فرهنگي، اجتماعي،اقتصادي و... برجاي گذاشته است و همچنان مي‌تواند به عنوان يكي از مؤثرترين حکم الهی در عرصه های فرهنگی ،اقتصادی و اجتماعی در جوامع اسلامی مطرح باشد.

بخش عمده نیاتی كه واقفان دوراندیش و نيكوكار در طول تاريخ وقف در نظر گرفته‌اند به رفاه عمومي، فقرزدايي و عدالت اجتماعي مربوط مي‌شود.اگر ما نگاهي هر چند گذرا،به تاريخ وقف و مضمون وقف نامه‌ها بيندازيم به خوبي در مي‌يابيم كه واقفان خير و دورانديش تمام زوايا و جوانب نيازها را در نظر گرفته‌اند.

دراین گزارش،قصد داریم وقف های جالب و یا نیات شگفت انگیز واقفان خیر و نیک اندیش کشورمان را که نشان از خیرخواهی مردم عزیز و مسلمان ایران اسلامی دارد، بازخوانی کنیم؛ برخی از این موقوفات به تازگی به ثبت رسیده اند :

       وقف برای برندگان جایزه نوبل در تهران

اواخر آذرماه سال 1385، رئیس وقت سازمان اوقاف و امور خیریه، خبر از یک وقف جالب داد که مطابق آن، یک شهروند تهرانی اموالش را برای کمک به برندگان جایزه نوبل وقف کرد، این فرد نیکوکار همچنین بخشی از اموالش را برای حمایت از مباحث علمی خاص از جمله شیمی و فیزیک وقف کرده است.

       وقف زمین برای اطعام سگ های کور در یزد

ایرج افشار و عبدالوهاب طرار در کتابچه موقوفات یزد از یک وقف جالب در یزد یادکرده اند: «در روستای عزآباد» یزد وقف نامه جالبی وجود دارد که نشان از لطافت طبع مردم آن خطه دارد. در این وقف نامه که واقف آن نامعلوم است چنین وقفی ذکر شده است :اراضی نیم قفیز (معادل حدود 75 متر)، منافع آن باید صرف طعمه‌ی سگ کور شود.

      وقف زمین کشاورزی برای غذای پرندگان در اصفهان

حدود 300 سال قبل هم یکی از موقوفات شهر اصفهان که در یک وقفنامه این شهر ثبت شده، زمینی کشاورزی وجود دارد که وقف غذای پرندگان شده است و طی آن، بایستی هر سال در آن زمین گندم و جو کاشته شود. پس از برداشت محصول و پرداخت حق الزحمه کشاورزان، مابقی گندم و جو برای زمستان انبار شود ودر فصل زمستان این گندم‌ها در بیابان‌های اطراف اصفهان که محل زندگی و رفت و آمد پرندگان است، پاشیده شود، تا پرندگان گرسنه نمانند.

       درختی که وقف گسترش اسلام شد
 

امسال، واقفی به نام «جهانبخش بهرامیان» در منطقه ماهیدان استان فارس ۱۴ اصله درخت گردو به ارزش ۱۴۰ میلیون را با نیت نشر علوم دینی و معارف اسلامی وقف کرد تا با درآمد حاصل از فروش گردوهای این باغ، به نشر و گسترش علوم اسلامی کمک کند.

        وقف غذای سگ‌ها برای نرفتن به حرم

یکی از موقوفات جالب و عجیب در سالهای دور در مشهدمقدس موقوفه‌هایی برای سگ‌ها بود .این موقوفات، در واقع محل‌هایی برای نگهداری سگ‌ها بوده است. سگ‌هایی که همراه با کاروان‌های زائران مشهد مقدس بوده‌اند و برای حفظ حرمت حرم مطهر امام رضا (ع) اجازه ورود به حرم را پیدا نمی‌کردند. صاحبان این سگ‌ها به موقوفه‌هایی که به همین منظور احداث شده بود می‌رفتند و سگ‌ها را به آن جا می‌سپردند تا ضمن نگهداری، خوراک سگ‌ها نیز تامین شود. جالب این که از درآمد این اماکن وقفی گوشت و غذا برای سگ‌ها تهیه کرده و برای آن‌ها می‌برده‌اند.

       وقف‌ خوراکی در فارس برای ترویج نماز

یکی از جالب‌ترین وقف‌ها در استان فارس وجود دارد. مطابق اسناد،در یکی از شهرهای استان فارس، باغ‌های اصطهبانات (پسته و بادام) وقفی شده که مغز بادام و مغز گردو به بچه‌هایی که مسجد می‌آیند، می‌دهند و با این وقف مسجد را از نسل جوان و نوجوان پر می‌کنند.

      وقف برای اطعام میلاد امام حسین (ع) در خراسان رضوی

اما شاید عجیب‌ترین وقف خوراکی‌ها مربوط به مراسم خاصی باشد که هرسال در آستان قدس رضوی برگزار می‌شود. مراسمی که به «ناهار اغنی» معروف شده است. مطابق این وقف که فتحعلی خان (صاحب دیوان) از رجال دوره قاجار واقف آن بوده است، هر سال مصادف با سوم شعبان، میلاد حضرت امام حسین (ع) در تالار تشریفات حرم مطهر حضرت رضا (ع) ضیافتی با سفره رنگین بر پا می‌شود که طبق وقف نامه غذاهای سر سفره باید هفت نوع باشد که شامل سوپ، دو رقم برنج، کوکو شیرین، سالاد الویه، گوشت و یک رقم خورش، نوشیدنی متعارف (نوشابه، دوغ و آب) می‌شود.
در وقف نامه آمده است که تولیت آستان قدس رضوی شخصا در مجلس باید حضور یابد و به صرف شیرینی و شربت و ناهار هفت رنگ، از میهمانان پذیرایی کند. هر سال از سوی تولیت آستان قدس رضوی این ضیافت باشکوه بر اساس خواسته واقف با حضور مسوولان عالی رتبه استانی، جمع کثیری از مدیران و صاحبان صنایع، بازرگانان و علما برگزار می‌شود.

نکته جالب این وقف نیز مراسم آغازین آن است که طبق وصیت نامه مرحوم فتحعلی خان (صاحب دیوان) پیش از شروع مراسم، متن این وقف برای حضار قرائت می‌شود: «مرحوم صاحب دیوان، نیتش این بوده که مسوولان و حکام را سالی یک بار به این بهانه دور هم جمع کند تا بلکه این گروه، گرهی از گره‌های مردم را به بهانه این گردهمایی بگشایند، تا اغنیاء سر یک سفره قرار گیرند و تحت تاثیر وقف قرار گیرند و لااقل بخشی از املاک و دارایی خود را وقف امور خیر، برای ارج نهادن به مقام والای انبیاء و اولیاء و محرومان نمایند.»

       وقف‌های آستان قدس رضوی(ع)

در میان موقوفات متعدد که در آستان قدس رضوی ثبت شده است نیز موارد جالبی وجود دارد که نشان از ارادت ویژه واقفان به زائران حضرت علی ابن موسی الرضا (ع) نیز دارد. ازجمله این موقوفات، روستایی است که صاحبش آن را وقف، واکس زدن کفش‌های زائران حرم حضرت رضا (ع) شده است. همچنین در مشهد موقوفه‌هایی برای تأمین کفش زائرانی که کفش‌های آن‌ها گم می‌شود، هم وجود دارد.

    وقف برای تامین وسائل بازی و تفریح کودکان در تهران

در سال 1346 در تهران نیز وقفی ثبت شده که واقفان آن به نام‌های «سکینه شبیر” و ” ربابه شبیر” عوائد موقوفه را صرف کمک و مساعدت به کودکانی که فاقد وسائل تفریح و سرگرمی هستند جهت حفظ نشاط و سرگرمی آن‌ها و جلوگیری از مفاسد اخلاقی صرف می‌کنند.»

      وقف سیم کارت رند برای امامزاده در فارس

اداره اوقاف شهرستان داراب، فروردین ماه امسال یک وقف جالب را ثبت کرده است. طبق این وقف، شخصی به نام «خلیل مرعشی» یک فقره سیم کارت با شماره رند را وقف آستان مقدس سید علاالدین حسین، پیر مراد داراب کرد. سیم کارت رند ، حالا وقف امامزاده این شهر شده است.

      وقف مغازه برای اشتغال هنرجویان بجنوردی

شکر الله نجفی ، فرهنگی بازنشسته آموزش و پرورش یک باب مغازه تجاری خود را  در بجنورد  وقف اعطای جایزه به دانش آموز ممتاز فارغ التحصیل، در رشته های متوسطه فنی و حرفه ای کرد.

این واقف مقرر کرده است که درهرسال شمسی ، مال الاجاره این موقوفه در پایان سال تحصیلی به یکی از شاگردان ممتاز فارغ التحصیل در رشته های آموزشی متوسطه فنی و حرفه ای، شهر بجنورد بصورت جایزه نقدی اهدا شود تا زمینه اشتغال وی فراهم شود.

نکته جالب اینکه این واقف خیراندیش برای اهدای این جایزه نیز شرایطی را معین کرده است و براساس نظر وی ، آموزش و پرورش شهرستان بجنورد باید موضوع اعطای چنین جایزه ای را به تمامی هنرستان های شهرستان اعلام کند و کتبا ابلاغیه آموزش و پرورش در تابلو اعلانات هنرستان ها نصب شود و همچنین برای اعطای این جایزه ، از سوی آموزش و پرورش باید جشنی برگزار شود و رئیس وقت اداره آموزش و پرورش شهرستان شخصاً جایزه را به همراه لوح تقدیری که در آن نام واقف به عنوان اهدا کننده جایزه ذکر شده است، به فرد برگزیده اهدا کند.

       دیوان حافظ کوچک‌ترین موقوفه خراسان شمالی

کوچک‌ترین موقوفه ثبت شده در استان خراسان شمالی یک جلد نفیس دیوان حافظ است که از سوی یک شهروند شیروانی وقف شده است و اکنون در امامزاده حمزه رضا (ع) این منطقه نگهداری می‌شود.

    وقف زمین برای برگزاری مراسم شهدای گمنام  در بافق

هیئت امناء بقعه شهدای گمنام دولت آباد یک قطعه زمین را جهت فضای سبز، امور فرهنگی و برگزاری مراسم شهدای گمنام دولت آباد وقف کردند.

        75 سهم از یک پمپ بنزین وقف عزاداری امام حسین (ع) در خراسان جنوبی

غلام ایوبی ساکن گرگان با 81 سال سن،  75 سهم از هزار سهم شرکت پخش فرآورده های نفتی گلشهر گرگان را برای اطعام عزاداران در روز 8 محرم در روستای حامی خوسف و هزینه تعمیر و توسعه بنای حسینیه روستا وقف کرده است.

       وقف یک اصله درخت گردو در شهربابک برای مخارج مسجد

حسین ابراهیم پور به همراه همسرش هاجر محمودی با حضور در اداره اوقاف شهرستان بابک، یک اصله درخت گردوی مثمر خود را در روستای مسینان را با نیت مخارج و هزینه های مسجد روستا وقف کردند که امسال سهم فروش ثمره این درخت شامل 5000 دانه گردو به ارزش ده میلیون ریال بوده است.

      وقف یک باب منزل مسکونی برای احداث پیش دبستانی در بوشهر

یک باب منزل مسکونی در روستای سنا شهرستان دشتی از توابع بخش شنبه وطسوج با نیت استقرار پیش دبستانی و مهد کودک روستا و به مناسبت میلاد پیامبر اکرم(ص) و امام صادق (ع) وقف شده است.

   سرهنگ بازنشسته آپارتمان 3 میلیارد ریالی را وقف ازدواج جوانان کرد

«حوریه غفاریان جعفرزاده» سرهنگ بازنشسته راهنمایی و رانندگی، یک دستگاه آپارتمان 76 متری واقع در بزرگراه شهید ستاری تهران را وقف درمان بیماران صعب العلاج، کمک به ایتام، تهیه جهیزیه زوج های جوان و امور خیریه کرد.

وی هدف از این اقدام را برجای نهادن یادگار ماندگاری در جهان مادی و کمک به مردم و نسل جوان دانست و افزود: فرهنگ وقف با تبلیغات مثبت در سالهای اخیر رو به گسترش است.

      یک روحانی بجنوردی کتاب خود را وقف نشر معارف اسلامی کرد

حجت الاسلام عظیم آسوده، رئیس اداره اوقاف شهرستان بجنورد کتاب خود را وقف نشر معارف اسلامی کرد.
بنا بر نیت این واقف فرهنگی، متولی حق دارد به هرگونه صلاح بداند درآمد حاصل از چاپ و فروش این کتاب را که با عنوان «مشاوره با نهج البلاغه، مهارت های زندگی و روان شناسی» منتشر شده، هزینه کند.
 
 
     وقف یک قطعه زمین و یک واحد مسکونی توسط بازیکن تیم ملی
 
یکی از وقف های جالب امسال ،توسط یکی از چهره های محبوب و مشهور فوتبال کشور رقم خورد که در آن ، یک قطعه زمین به همراه یک واحد مسکونی به مساحت جمعاً 206 مترمربع و ارزش ریالی 800 میلیون ریال توسط حسین ماهینی بازیکن تیم ملی فوتبال و باشگاه پرسپولیس تهران وقف شد.
این بازیکن با اخلاق و سرشناس فوتبال کشور ، برای کمک به زلزله زدگان استان بوشهر ، این موقوفه را در شهرستان دشتی با نیت احداث مجتمع فرهنگی ورزشی وقف کرد.
دوشنبه, 09 دی 1392 ساعت 07:02

سلطه «فرزند کم‌تر، زندگی بهتر» بر زندگی ایرانی

نوشته شده توسط

2170_gap.jpg

مسئله پیری جمعیت و تغییر نگرش زوج‌های ایرانی در مسئله فرزتددار شدن مسئله ای است که رهبر معظم انقلاب در سختان خود بارها بر آن اشاره داشته و بر لزوم اقدام جدی جهت پیشگیری از بحران پیری جمعیت تاکید داشته‌اند. همین مسئله بهانه گفتگویی شد با دکتر «محسن ایمانی»، استادیار گروه علوم تربیتی و معاون آموزشی دانشکده‌ی علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس.

این استاد دانشگاه در سخنان خود از دلایل مختلفی که امروز تبدیل به تهدیدی برای فرزتددار شدن خانواده‌ها شده است سخن گفتند.
متن کامل این گفتگو را در ادامه می‌خوانیم:

موضوع اصلی این گفت‌وگو «تصورات ناصحیح زوج‌های جوان ایرانی در فرزند آوری» است. به نظر شما مهم‌ترین دلایل این پیش‌زمینه‌ی ذهنی چیست؟
به نظر من این قاعده‌ی کلی نیست. همه‌ی جوان‌ها این‌طور نیستند که نخواهند بچه‌ بیاورند. در قیاس بین آقایان و خانم‌ها، خانم‌ها بیشتر تمایل به بچه‌دار شدن دارند. بعضی از روانشناسان قرن نوزدهم غریزه‌ها را فهرست می‌کردند. یکی از این غریزه‌ها «غریزه‌ی مادری» است. من خودم در مرکز مشاوره بارها از این دست نمونه‌ها را داشتم؛ آن‌هایی که می‌خواستند از من به عنوان یک مشاور کمک بگیرند که داشتن فرزند را با دلایل و استدلال‌های علمی از طریق من به شوهرشان یادآوری کنند.

حالا چه دلیلی باعث می‌شود که تمایل به داشتن فرزند کمتر شود؟ گاهی بحث بر سر این است که زمان، زمان مناسبی نیست. مثلاً خانم مشغول تحصیل است؛ می‌گوید بگذارید تحصیل من به پایان برسد، بعد ما بچه‌دار شویم. کارهای دانشگاهی و رفت‌وآمدها احتمال سقط جنین می‌دهد. به هر حال این مورد وجود دارد که در شرایطی که ثبات بیشتری پیدا شده است، مثلاً درس تمام شده یا موقعی که مشغول نوشتن پایان‌نامه‌ است و مجبور نیست در دانشگاه حضور پیدا کند، آن زمان را زمان انتخاب فرزند می‌داند که به نظر من یک مقداری عاقلانه اندیشی است. البته باید زمان را نامحدود ندانست.

نکته‌ی‌ بعدی که گاهی فرزند آوری را به تأخیر می‌اندازد، تمایل به سبک‌بالی در اوایل زندگی است؛ مثلاً می‌گویند سفری می‌خواهیم برویم و بچه دست‌وپاگیر است؛ لذا بعد از سفرها و گردش‌ها صاحب بچه شویم.

نکته‌ی بعد ترس از پذیرش مسئولیت‌هاست به صورت فوری. ممکن است یک خانمی بگوید من هنوز آمادگی مسئولیت بچه‌داری را ندارم. می‌خواهم این احساس مسئولیت را به تدریج در خودم به وجود بیاورم. باید به من فرصت بدهید تا خودم را آماده کنم. الآن یک باری به دوشم گذاشته شده و آن بحث خانه‌داری است.

عامل دیگر این است که ما داشتن فرزند را قدری به تأخیر بیندازیم تا ببینیم ثباتی در زندگی وجود دارد یا نه؟ مشکلی که قبلاً وجود داشت این بود که گاهی آن دختر و پسرها تا ازدواج می‌کردند بلافاصله صاحب فرزند می‌شدند، بعد در زندگی درگیری و مشکلات ایجاد می‌شد و به طلاق می‌انجامید و بچه هم در دست هر دو باقی می‌ماند.

بخش دیگری از جوانان تصور می‌کنند که بچه‌داری مسئولیت دارد و آن‌ها را درگیر می‌کند؛ وقت می‌خواهد و گاهی مانع پیشرفت‌ها می‌شود. برخی از زوج‌های جوان می‌گویند توان رسیدگی به چند بچه را نداریم و لذا اگر صاحب فرزند شوند سعی می‌کنند یک بچه داشته باشند. معتقدند نمی‌توانیم خدمات کافی را به بچه‌ها بدهیم. گاهی این تفکر مطرح می‌شود که آدم یک بچه‌ی خوب داشته باشد و به یک جایی برساند خیلی ارزشمندتر از این است که چند تا بچه داشته باشد و این‌ها مفید نباشند که هم برای خودشان و هم برای جامعه مشکل ایجاد کنند.

عامل بعدی حاصل ضعف تفکر مذهبی است. آن‌ها می‌گویند ما نگران روزی بچه‌ها هستیم. بالاخره این نگرانی وجود دارد که آیا این بچه‌ها به دنیا بیایند ما با این درآمدی که داریم آیا می‌توانیم هزینه‌های آن‌ها را تأمین بکنیم؟ کسانی که ایمان ضعیف‌تری دارند ممکن است به این سمت حرکت کنند که چه کسی می‌تواند خرج این‌ها را بدهد و ما نمی‌خواهیم بچه‌های زیاد داشته باشیم.

مسئله‌ی بعدی که مانع فرزند آوری زیاد می‌شود، توجه به وضعیت سرویس‌ها و امکانات موجود در کشور است. گاهی برخی زمینه‌ها و کمبودها در مسائل دارویی یا خود تورم هزینه‌ها که در حال افزایش است، افراد را به نوعی به تجدیدنظر در این مسائل وامی‌دارد.

نکته‌ی بعد قیاس با دیگران است؛ مثلاً خواهرم یک بچه دارد، هم‌کلاسی من یک بچه دارد. یک مقدار الگو گرفتن از دیگران و توصیه‌های دیگران که «اطراف خودت را زیاد شلوغ نکن» اثرگذار است. برخی مواقع این توصیه‌ها از جانب بزرگ‌ترهایی می‌شود که نسل خانواده‌‌هایی با فرزندان زیاد بوده‌اند. مثلاً یک مادری می‌گوید ما زیاد بچه‌دار شدیم، پا و کمر برای ما نماند و اذیت شدیم. شما مواظب باشید این دردسرهای زیاد را تحمل نکنید. آدم یک بچه‌ داشته باشد و یا نهایتاً دو تا کفایت می‌کند.

نکته‌ی دیگر مشغولیت‌‌های خود والدین است. مثلاً مادری یک بچه دارد و می‌خواهد به اداره برود. بالاخره آن یک بچه را در مهد کودکی می‌گذارد اما وجود دو، سه تا بچه، کار را برای مادر مشکل می‌کند. پس میزان اشتغال زنان هم دلیل است.

یکی دیگر از عواملی که متأسفانه در کشور ما مقداری توسعه پیدا کرده، تفکرات فمینیستی در نسل جوان است. برخی فمینیست‌ها مادری را، بد و منفی تلقی می‌کنند. مثلاً می‌گویند که زن باید اشتغال داشته باشد و زنی که دنبال شغل نمی‌رود باید چه بکند؟ آب بینی بچه را بگیرد و کف‌پوش خانه را تمیز بکند!؟ این موج، زنان را به طلاق تشویق می‌کرد که شما بیایید طلاق بگیرید. این‌ها درباره‌ی مادری و فرزند آوری زن به او می‌گویند که تو بدنت را حفظ کن. می‌گویند یکی از نتایج بچه‌دار شدن این است که تناسب اندامی زن از بین می‌رود. این افکار در بعضی خانم‌ها مانع فرزند آوری می‌شود.

جالب است در قشری از مردم که اصلاً در کشاکش چنین تفکرات و ذهنیت‌هایی نیستند، دقیقاً میزان توالد بیشتر است.
شرایط امروز ما به گونه‌ای است که «فرزند کم‌تر، زندگی بهتر» هنوز سیطره دارد. فرزند زیاد هنوز قبیح است. این موضوع نباید به گونه‌ای مطرح باشد که برای خانواده‌ای که بچه‌ی زیاد دارد توهین‌آمیز تلقی شود. ولی واقعیت این است که به هر حال می‌توانیم بگوییم با این که درآمدها به اصطلاح در جنوب شهر کمتر است و زندگی آن‌ها سخت‌تر است، ولی این باور قوی‌تر است که خدا روزی بچه‌ها را می‌دهد. یا مثلاً به هر حال این که توقع در بچه‌ها خیلی پرورش پیدا نکرده است. یعنی در خانواده‌ای که محدودیت‌های مالی دارد، سطح توقعات پایین‌تر است. با این حال فرض کنید زمینه‌های اقتصادی دیگری در آن خانواده‌ها وجود دارد. گاهی لباس بچه‌‌ی بزرگ‌تر را می‌گذارند برای آن کوچک‌تر و با صرفه‌جویی اداره می‌کنند بچه‌ها را. گاهی تخت خواب او را برای بچه‌ی بعدی می‌گذارند.

توصیه‌تان برای اصلاح روند فرزند آوری چیست؟
هر خانواده‌ای باید برآورد کند. مثلاً یک مادری توان جسمی‌اش را، آمادگی روحی‌اش را، رضایت همسرش را و توان مالی و مؤلفه‌های دیگر را که می‌تواند به فرزند آوری کمک کند لحاظ کند. ما یک موضوعی داریم تحت عنوان «مادران مُستعفی». خانمی می‌گفت من بچه‌ای به دنیا آوردم و دیدم حوصله‌اش را ندارم، او را به مادرم سپردم و گفتم تو بزرگش کن! پس اگر خانمی حوصله ندارد بچه‌اش را بزرگ کند نباید او را به دنیا بیاورد.

سن و سال هم مهم است. دیر کردن در ازدواج عاملی است که فرزند آوری کم را تحمیل می‌کند. چون در سن بالا زایمان سخت می‌شود؛ مثلاً مشکل نگهداری بچه. تسهیل و تسریع در ازدواج، خودبه‌خود امکان تعدد فرزندان را در خانواده فراهم می‌کند. بالا رفتن سن ازدواج یکی از موانع تعدد فرزندان است.

گاهی اوقات فرزند در خانواده می‌گوید یک خواهر و برادر دیگر برای من بیاورید. جالب است این امر توانسته در برخی موارد به فرزند آوری بیشتر کمک کند. والدین می‌گویند ما دیدیم چون بچه‌های ما خیلی اصرار می‌کنند، می‌خواهیم یک بچه برای او بیاوریم. من فکر می‌کنم که ما باید بحث‌ها را مبسوط‌تر برای نسل جوان بگوییم. در رادیو و تلویزیون روی این موضوع کار کنیم. حتماً شرایط امیدبخش آینده را طوری به تصویر بکشیم که واقعاً بچه‌ها، جوان‌ها از فرزند آوری احساس نگرانی نکنند که این‌ها بیکار می‌مانند. امروز در این شرایط، کاهش نرخ تورم، بالا رفتن سطح زندگی، افزایش امکانات رفاهی و خدمات بیمه‌ای چیزهایی است که می‌تواند دغدغه‌ی خانواده‌ها را تا حدودی برطرف کند. یک مقدار اهمیت روان شناختی داشتن بچه‌های متعدد و اهمیت جامعه‌شناختی آن را برای مردم باز کنیم که چه آثار مثبتی می‌تواند داشته باشد. این‌ها مؤلفه‌هایی است که می‌تواند به تغییر نگرش زوج‌های جوان در فرزند آوری کمک کند.

ما اگر مؤلفه‌های توانمندی خانواده را کنار بگذاریم، از لحاظ جمعیتی و از لحاظ ساختار و سلامت خود خانواده، به نظرتان چند تا بچه کفایت می‌کند؟
من فکر می‌کنم هر خانواده‌ای دست‌کم سه یا چهار بچه داشته باشد کفایت می‌کند. چون بالاخره با این کار نوه‌های آن‌ها دایی و عمو و عمه دارند. یک بچه‌ی تنها در آینده، مشکل محدودیت ارتباط فامیلی دارد؛ یعنی نه خاله، نه عمه و نه دایی دارد. در جامعه‌شناسی به این می‌گویند «بَعد خانواده». یعنی فرزند آوری کم، بعدِ خانواده را در آینده محدود می‌کند، جمعیت خانواده را کم می‌کند و خودبه‌خود ارتباطات اجتماعی را کم می‌کند. فرزند کم دامنه‌ی ارتباطات اجتماعی را کم و لذا رشد اجتماعی را کم می‌کند.

به نظر شما دولت چگونه باید به این موضوع کمک کند؟
یکی از موانع مهم، نبود سیاست‌های تشویقی است. یک زمانی می‌گفتند هر کسی از چهار تا بچه بیشتر داشته باشد، کوپن به او تعلق نمی‌گیرد. گاهی وسایل پیشگیری را ارزان یا حتی مجانی در اختیار می‌گذاشتند. پول‌هایی که صرف می‌شد برای کنترل جمعیت، حالا باید صرف تشویق این خانواده‌ها و دادن تسهیلات به خانواده‌ها شود. مسئولین نباید به درخواست شفاهی بسنده کنند. باید بگویند ما از الآن برای کار فرزندان شما فکر کرده‌ایم. مثلاً این قدر فرصت شغلی در آینده داریم. یعنی شما بچه به دنیا بیاورید، ما در ۲۰ سال دیگر این قدر فرصت شغلی داریم. شما نگران بیکاری آن‌ها نباشید. مثلاً توسعه‌ی راه‌های روستایی این قدر شد، تعداد بیمارستان‌ها این قدر شده است. آن سیاست‌های تشویقی و وعده‌های قابل اجرا که به هر حال بر اساس محاسبات دقیق می‌تواند این امید را به مردم بدهد باید اجرا شود.

جمعه, 06 دی 1392 ساعت 00:20

گناهان مانع روزى

By


قال الباقر علیه السلام :فِی الْقُرْآّنِ شِفاءٌمِنْ کُلِّ داء

( امام باقر علیه السلام :فرمودند درمان هردردی درقرآن کریم وجود دارد)

اﺣذروا اﻟذﻧوب ﻓﺈنّ اﻟﻌﺑد ﻟﯾذﻧب ﻓﯾﺣﺑس ﻋﻧﻪ اﻟرزق،
از گناهان دورى کنید، زیرا بنده با گناهش مانع روزى مى شود.

صفحه1 از3