پنج شنبه, 07 آذر 1392 ساعت 18:39

آیا آیه و حدیثی برای عذاب داشتن بد حجابی داریم؟ آن قدر عادی شده که آدم فکر می‌کند لابد گناهی ندارد، آیا خدا برای چهارتا تار مو کسی را عذاب می‌کند؟

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

http://dl.aviny.com/karikator/mozoei/hijab/kamel/22.jpg

هر چه سوی خدا امر و نهی شده است، نافرمانی‌اش منجر به عذاب می‌گردد و ضرورتی ندارد که حتماً در مقابل هر باید و نباید، یک بار تکرار شود که اگر نافرمانی کنید، عذاب می‌شوید.

هر چند آیات بسیاری در خصوص حجاب و عفت از یک سو و ضرورت بندگی و اطاعت خدا در همه موارد از سوی دیگر وجود دارد و هر چند احادیث بسیاری نیز به صورت مستقیم یا غیر مستقیم به گناه تحریک نامحرم و ... تصریح نموده است؛ اما آیا باید برای هر حرکتی حتماً آیه و روایت مستقیمی وجود داشته باشد؟ اگر چنین است: مگر آیه و روایتی وجود دارد که بدحجابی منع و عذابی ندارد و یا به آن تشویق و ترغیب کرده‌اند که بندگان مسلمان خدا، به راحتی به سراغش می‌روند؟! چرا اینجا دنبال آیه و روایت نمی‌گردند؟! اگر کسی این همه پایبند به آیه و حدیث است، باید در انجام دادن نیز ببیند که آیا طبق آیات و احادیث مجاز به انجام هست یا خیر؟

الف – حتماً لازم نیست که انسان برای هر خلافی به دنبال یک آیه یا حدیث بگردد، حکم عقل و شعور نیز خودشان مبین هستند. چنان چه فرمود پلیدی و زشتکاری و نیز درستی و پرهیزکاری انسان را به خودش الهام کرده است: «فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا – الشّمس، 8»

امروز ما نمی‌پرسیم آیا آیه و یا حدیثی وجود دارد مبنی بر این که در صورت کسی عطسه نکنیم یا دستمان را قبل از غذا بشوییم؟! چرا سؤال نمی‌کنیم؟ چون بسیار واضح و روشن است.

جامعه‌ای که امروزه آلودگی هوا، آلودگی مکان یا ظروف، آلودگی غذا و حتی آلودگی صوتی و مضرات آنها را درک می‌کند و این همه زحمت و پول صرف آموزش، آگاهی بخشی، تبلیغ و بر طرف کردن آنها می‌کند، چطور ممکن است آلودگی اخلاق و آن هم اخلاق اجتماعی را درک نکند؟! آیا خودآرایی زن به گونه‌ای که خود را محرک شهوت مردان کند و نیز تحریک هر رهگذری، آلودگی نیست و پیامد ندارد؟!

آیا تخریب شخصیت دختران و زنان، تخریب اخلاق پسران و مردان و بالتبع مفاسدی که امروز در جامعه‌ی خودمان که یکی از سالم‌ترین جوامع است، شاهد می‌باشیم، به حکم وحی، حدیث، عقل، علم و حتی شهود، مضر و مُهلک نمی‌باشد؟!

ب – هیچ موقع با احکام الهی و نیز پاداش یا کیفر الهی، نباید کیلویی، متری، وزنی یا عددی برخورد نمود.

اگر کسی چنین فرض کند که خدا به خاطر چهارتا تار مو کسی را عذاب نمی‌کند، همین قاعده را می‌تواند به تمامی معاصی تعمیم دهد و بگوید: برای چهارتا جمله دروغ، دو تا غیبت، سه بار فتنه در خانواده یا جوامع بزرگ‌تر، یک بار (العیاذ بالله) زنا، چند تومان ربا، چند دست قمار و ... نیز عذاب نمی‌کند؛ آیا این به استهزاء گرفتن تمام دین نیست؟ مضاف بر گناه بزرگ‌تر که تحریف دین و جایگزینی خود به جای خداست، که برای چه مقدار معصیت عذاب می‌کند و برای چه مقدار عذاب نمی‌کند؟

ج - پسر و دختر دقت داشته باشند که وقتی بیان می‌شود چنین کنید یا چنان نکنید [که همه به نفع خودمان و ملزومات رشد کمالی خودمان است]، حکم خداست، پس وقتی رعایت نمی‌شود، کم یا زیاد، حکم نافرمانی خدا و طغیان در بندگی دارد و این خود بزرگ‌ترین گناه است. لذا امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: «بزرگ‌ترین گناه، همان گناهی است که مرتکبش آن را سبک بشمارد». پس مسئله‌ی اول، همان تمرّد است، نه چند تار مو.

مسئله دوم، حلال کردن حرام خدا و عادی‌سازی یک معصیت در جامعه است که اصلاً گناهش با تعداد تارهای مو قابل قیاس نمی‌باشد. به قول خودتان (متن سؤال)، آن قدر رواج یافته که انسان گاه گمان می‌کند که هیچ گناهی ندارد!

آیا عادی سازی یک جرم، یک بزه، یک خلاف و یک گناه، در یک جامعه، آن هم جامعه اسلامی، گناهی بزرگ نمی‌باشد؟

گاهی یک گناه، در نظر فرد یا حتی جامعه، کوچک، طبیعی و حتی روال به نظر می‌رسد، اما عواقبش بسیار بزرگ است. مگر امام حسین علیه السلام نفرمود که علت مقابله‌ی شما با من، همان گوشت حرام (از لقمه حرام) است که زیر پوست‌تان جمع شده است؟! آیا کسی که لقمه حرام می‌خورد، به باور یا حتی خیالش می‌رسد که ممکن است نتیجه‌ و عواقبش به امام کُشی نیز برسد؟!

آیا غیر از این است که امروز بدحجابی، خود یکی از ابزار مخالفت‌های سیاسی است؟ آیا جرج بوش و سایر حکام جور، رواج بدحجابی را در دستور کار خود برای مقابله با نظام اسلامی و مردم مسلمان قرار نداده‌اند؟

پس احکام الهی حکمت‌هایی بسیار فراتر از مضرات کمی که برای چهارتا تار مو شناخته‌ایم دارد.

پس، مسئله چهار یا چهل‌ تار مو نیست. اگر فقط مسئله همین باشد، معلوم است که پوشاندنش بسیار راحت‌تر از بیرون ریختنش می‌باشد.

آیه و  حدیث:

«يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلاَبِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى‏ أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً»؛ (الأحزاب، آيه 59)

اى پيامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: جلباب‏ها (روسرى‏هاى بلند) خود را بر خويش فرو افكنند. اين كار براى اينكه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند، بهتر است و خداوند همواره غفور و رحيم است.

*- رسول خدا صلوات الله علیه و آله، از حضرت جبرئیل علیه‌السلام سوال نمود: آیا فرشتگان خنده و گریه دارند؟ جبرئیل فرمود: بله. (یکی از آنجاهایی که فرشتگان می‌خندند) زمانی است که زن بی‌حجابی و بدحجابی می‌میرد، و بستگان او را در قبر می‌گذارند و روی آن زن را با خشت و خاک می‌پوشانند تا بدنش دیده نشود. فرشتگان می‌خندند و می‌گویند: تا وقتی که جوان بود و با دیدنش هر کسی را تحریک می‌کرد و به گناه می‌انداخت (پدر و برادر و شوهرش و...از خود غیرت نشان ندادند) و او را نپوشاندند، ولی اکنون که مرده و همه از دیدنش نفرت دارند او را می‌پوشانند.

*- رسول خدا در حالی که به شدت می‌گریست و از شهود احوال مردمان در جهنم می‌فرمود فرمود: ...در معراج زنی‌ را دیدم‌ که‌ از‌ موهای‌ سرش‌ در دوزخ‌ آویزان‌ بود، و مغزش به‌ جوش‌ وغَلَیان‌ آمده‌ بود! ... آن‌ زنی که‌ به‌ مویش‌ آویزان‌ بود، زنی‌ است‌ که‌ موی‌ خود را از مردان‌ نمی‌‌پوشاند. (شیخ صدوق – حدیث معراج)

*-  امیرالمومنین علیه السلام فرمودند: شایسته است زن در حجاب کامل نگهداری شود تا حالتش نیکو و زیبایی‌اش پایدار بماند و نگاه و تعرض هوسرانان زیبایی‌اش را نابود نکند. (بحارالانوار 103)

نکته:

اگر مسلمان خدایی ناکرده دچار معصیتی شد، باید توبه و استغفار نماید، نه این که به دنبال توجیه باشد، چون همین توجیهات او را به گناهان دانسته و نادانسته بسیار بزرگ‌تر می‌کشاند.

خواندن 6294 دفعه آخرین ویرایش در شنبه, 09 آذر 1392 ساعت 18:07
شما اینجا هستید: خانه بینش و اندیشه عفاف و حجاب عفاف و حجاب آیا آیه و حدیثی برای عذاب داشتن بد حجابی داریم؟ آن قدر عادی شده که آدم فکر می‌کند لابد گناهی ندارد، آیا خدا برای چهارتا تار مو کسی را عذاب می‌کند؟